Исим [аш+ләңпуң] үстигә ләңпуң селинған чөп тамақ: ашләңпуң қилмақ. Ашләңпуң йемәк.

Сүпәт. Диалект сөз. Ач көз, тоймас.

«Ағдурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: бу әксилинқилабий диктатора җуңго хәлқи тәрипидин ағдурулди.

Сөзләшкә петиналмаслиқ, җүрәт қилалмаслиқ: мән униңға шунчә аччиқим кәлгән болсиму, җаваблишишқа ағзим бармиди.

Биравни сөздә, давлида йеңип еғиз ачалмайдиған қилип қоймақ: униң бу сөзлири бизниң ағзимизни тувақлиғаниди.

Исим [ағичә+йуғуч] <بوتانىكا>. Ағичә.

Һәқнаһәқ, тоғрахата, йахши йаман.

Исим [ақ+анам] <تېبابەت> Бовақ балиларда болидиған бир хил терә кесәллики. Балиларниң бәдинигә ушшақ ақ қапартма болуп чиқиду, тез сақийиду.

«Ақмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: бәһрузни су башқа бир тәрәпкә ақтуруп кәткәниди.

Пеил. Ақсап маңмақ, ақсап йүрмәк: униң сунған пути сақайған болсиму ақсақлап маңидиған болуп қалди.

Исим. Ақлинидиған йаки ақланған адәм.

Исим. Даналиқ, ақиланилик: орунсиз күлүш сараңлиқтур, орунлуқ күлүш ақиллиқ вә әдәптур.