[Әрәбчә] ①рәвиш. Асасий җәһәттин: ғулҗа шәһри моңғулкүрә наһийиси тәййарлиқни асасән пүттүрүп болди. ②Тиркәлмә сөз. Бинаән, бойичә:-дадаң алдинқи сәптә урушта қурбан болди. Сән туғулдуң. Дадаңниң вәсийитигә асасән исмиңни җасарәт қойдум, -деди ана оғлиға.

Исим. Аспирантларда болушқа тегишлик имтийаз.

Рәвиш. Йошурун, хупийанә, мәхпий, кишигә билдүрмәй: у һәмишә қасимниң роһий кәйпийатиға астиртин сәпселип, арқисидин сайидәк әгишип йүрәтти.

Исим [русчә«латинчә»] «психологийә» нерва меңә паалийити билән бағлиқ болған алаһидә психик тәсәввурлар, пикирләр, һес-туйғулар арисидики бағлиниш вә шу бағлинишқа асасланған әқлий хуласә.

Исим. Мүшүкниң балиси.

Ашлиқ-түлүк, аш һәм шу хилдики йемәкликләр: йоқ иди һечкимдә запас аш-озуқ, ачлиқниң хәвпини қандақ қилғулуқ?

[Парсчә] ①сүпәт. Һәммигә мәлум, ениқ көрүнүп турған, йошурунмиған, очуқ: ағриқни йошурсаң, өлүм ашкара (мақал). ②Рәвиш. Йошурмастин, әйнән, опочуқ: униң хаталашқанлиқи ашкара көрүнүп турмамду?

Исим [аш+ләңпуң] үстигә ләңпуң селинған чөп тамақ: ашләңпуң қилмақ. Ашләңпуң йемәк.

Сүпәт. Диалект сөз. Ач көз, тоймас.

«Ағдурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: бу әксилинқилабий диктатора җуңго хәлқи тәрипидин ағдурулди.

Сөзләшкә петиналмаслиқ, җүрәт қилалмаслиқ: мән униңға шунчә аччиқим кәлгән болсиму, җаваблишишқа ағзим бармиди.

Биравни сөздә, давлида йеңип еғиз ачалмайдиған қилип қоймақ: униң бу сөзлири бизниң ағзимизни тувақлиғаниди.