Исим ①йулғун йаки башқа йағачтин йасалған қисқуч, бу сайман бора тоқуш үчүн йерип тәййарлиған қомушни силиқлаш үчүн ишлитилиду. ②Қонақ ақлашта ишлитилидиған учлуқ кичик йағач.

Исим. Ваңлиқ дәвридики тәрҗиманлар кийидиған баш кийимниң бәлгиси.

Исим [русчә«грекчә] даириси нисбәтән чоң болған, илмий тәтқиқат билән шуғуллинидиған орган: шинҗаң иҗтимаий пәнләр академийиси.

«Аккордлаштурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: аккордлаштурулған музика.

Исим [русчә«франсузчә»] «тебабәт» мустәқил һалда туғут қобул қилалайдиған вә күтәләйдиған оттура дәриҗилик теббий хадим.

Исим [русчә] агрономийә илминиң мутәхәссиси.

①Сүпәт «алмақ» пеилиниң кәлгүси заман 1-шәхс бирлик санда түрләнгән шәкли. ②Исим. Мал йаки нәрсә-керәк сетивалғучи, херидар болғучи киши: берәрмәнниң бешини алармән оңшапту (мақал). ③Исим. Көчмә мәнидики сөз. Башқиларға қилчә нәрсә өткүзмәйдиған, башқиларниң пули, мал-мүлкини алсам дәп туридиған киши.

Сүпәт. Аламити бар, аламәткә игә, бәлгиси, ишариси бар: көп аламәтлик тәңлимиләр.

Сүпәт [әрәбчә] ①башқилардин пәрқлиқ, айрим: алаһидә таварлар. -Бу атлар алаһидә беқилидиған атлар болуп, халиған җайда отлиши шәрт иди. ②Өзигә хас, мәхсус: журналниң алаһидә сани. -Укам ғалибҗан, мән сизни алаһидә йоқлап кәлдим.

Наһайити көп, наһайити зор; артуқчә: алтә патман гәп.

Қимар ойунида ошуқниң йүз тәрипи йуқириға қарап тик турмақ, утмақ.

Кичик тәрәт; сүйдүк: алди пешаб раван болмақ.