①Сүпәт. Ақидиған хусусийәткә игә: ақма җинс. ②Исим. Адәм йаки һайванлар тенидә йириңлиқ ишшиқ пәйда болғанда һасил болидиған туруба, турубиниң еғизи терә йүзидә болиду йаки у башқа ички әзалар билән тутишиду, кесәл очиқи ичидики аҗралмилар әнә шу турубидин еқип чиқиду.

Исим [әрәбчә] ахирқи йәкүн, нәтиҗә: ишниң ақивити.

«Актиплаштурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Исим. Аккордийон чалидиған адәм: аккордийончи йигит.

Исим [русчә] бир хил белиқ. Түри көп, деңиз, окйанларда йашайду; тени урчуқ шәклидә болуп сәл йапилақ келиду. Һәрикити чаққан болуп йиртқуч келиду, башқа хилдики белиқлар билән озуқлиниду; иқтисадий қиммити йуқири.

Исим [русчә«латинчә] ①бирәр тәшкилат, муәссәсә қатарлиқ орунларниң мәлум вәзипини өтәш үчүн бәлгиләнгән вәкили. ②Башқилар тәрипидин қойулған, шуларниң мәнпәити үчүн хизмәт қилидиған шәхс: буржуазийә агентлири. ③Бирәр дөләт разведкисиниң мәхпий хадими, җасус, айғақчи.

Рәвиш. Немә қилишни ениқ билмәй тенәп-тәмтирәп, алақ-җалақ һаләттә, қорққан һалда: дүшмәнләр алақзадә болушуп оқни қайаққа қаритип етишни билмәй қалғаниди.

Пеил. Көзни йоған ечип, чәкчийип қаримақ, чәкчәймәк: һүсән ака бу сөрүн тәләтләргә ғәзәп билән алайди.

Сүпәт. Албоми бар, албомға игә болған.

«Алҗимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

«Алдимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: улар иккилиси өзлириниң һәқиқий қәлбини ашкара қилмай, бир бирини алдашмақта иди.

Рәвиш. Бирәр иш, вәқә һадисә башлиништин илгири; бурун: алдидин ейтмақ. Алдидин пул бәрмәк.