Исим [ай+дала] чәксиз кәткән йәр, кәң дала: дәл шу чағда, кевәзликниң айиғидики чәксиз айдалидин натонуш бир йигит чиқип кәлди.

Исим [русчә<گرېكچە] ھاۋادا يەڭگىل ئۇچۇش ۋاسىتىسى.

«Айривашлимақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

«Айландурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: әгәр һелиқи сазлиқ су амбириға айландурулса, апәт келип чиқиду.

«Айнимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Сүпәт. Айвини бар, айванға игә: улар айванлиқ һойлиға киришти.

Пеил. Дөтләшмәк, бихудлашмақ; калвалашмақ.

Аһ-зар.

Сүпәт [парсчә] ①ейтилиши охшаш, тәләппуздики аһаңи бир хил: аһаңдаш сөз. ②Мәлум аһаңға, мәлум күйгә мас келидиған: аһаңдаш нахша. Аһаңдаш шеир. ＊Шавқунлириңға аһаңдаш Уйғур, ейтиду саңа дилдин тәшәккүр.

Исим. Ават, қайнам-ташқин һаләт, байашатлиқ, гүлләп йашнаш: бизгә керәк йеримизниң аватлиқи, бизгә керәк хәлқимизниң азадлиқи.

Исим. Солақ, түрмә, зиндан: қул-йетимниң йатқан йери питлиқ авақта. Қул-йетимға аш берәркән сунуқ тавақта.

Исим [русчә] деңиз армийисиниң айропиланлири деңизда һәрикәт базиси қилидиған чоң типтики һәрбий парахот.