<ئاسترونومىيە> Йигирмә төт мәвсумниң он бәшинчи мәвсуми болуп, миладийә 7-, 8- йаки 9- сентәбир башлиниду.

Исим <سۇ ئىشلىرى> Су һалқип өтидиған тосма.

Сүпәт. Ақсап маңидиған, бир пути қисқа йаки токур: ғәзипи қайниған дорға ақсақ пути билән насирни бир тәпкәниди, униң мүрисигә тәгди.

Сүпәт. Кәлгүнди.

Андақ мундақ: ақиди-көкиди демәк.

Ака-укиларға хас: ака-укилиқ мунасивәт.

Исим [русчә<گرېكچە] ①<ماتېماتىكا> Инсанларниң узақ муддәтлик тәкрар әмәлийитиниң синиқидин өткән, қайта испатлаш һаҗәтсиз болған һөкүм. <②لوگ> Җәмийәттә көп санлиқ кишиләр етирап қилған тоғра қаидә.

Исим [русчә] <ھەربىي ئىشلار> Урушта оқтин мудапиәлиниш үчүн қезилған хәндәк вә алдиға топа қатарлиқларни дөвиләп тосулған чоңқурлуқ, орәк.

«Агаһландурмақ «пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: у хелә бурунла агаһландурулғаниди.

Туралғусиз; ишни алдирап-тенәп чала қилидиған: алаөпкә адәм.

Сүпәт. Алақиси бар, алақә орнатқан, алақидар: бу ишлар бир-бири билән алақилик.

Сүпәт. Зич, қойуқ әмәс; у йәрдә-бу йәрдә, шалаң.