Кишиләрниң мәлум шәйигә, вәқә, һадисиләргә болған тонуши, тәпәккури, чүшәнчиси: бу паалийәтләр арқилиқ йашларниң аң-пикри техиму ечилди.

«Аңлимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: улар һекайә аңлашмақта иди.

1. Имлиқ сөз ①меһирмуһәббәт, күчлүк һессийат, сеғиниш, интизарлиқ, хушаллиқ қатарлиқ һес-туйғуларни ипадиләйду: аһ, җеним балам сени көридиған күнләрму болидикән-һә. ②Ечиниш, дәрд-әләм, һәсрәт-надамәт, налә-туйғусини ипадиләйду: «аһ» десә өпкиси көрүнүпту (мақал). ＊Аһ, шу күни өзүмниң немә болғанлиқимни һеч билмидим. 2. ③Налә, зар, дәрд, пиған: йигит айрилиш азабидин бир аһ урғаникән, униң аһи йәттә қат асманни, йәттә қат земинни титритипту. *Аһ урармән, аһ урармән, аһлирим тутқай сени; көз йешим дәрйа болуп, белиқлирим йутқай сени.

Аһ-пиған.

Исим. Аваричилик: униң билән ейтишиш маңа көңүлсиз вә артуқ аваригәрчилик иди.

[Әрәбчә] ①сүпәт. Аммиви, омумий: авам хәлқ. ②Исим. Аддий хәлқ, амма, пуқра: бәгдә бари авамдиму бар.

«Авутмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Сүпәт. Байиқидин сәл бурун, илгири йүз бәргән, садир болған, көрүлгән: абайиқи гепиңни йәнә дегинә, әмди аңлап бақай.

Сүпәт. Абзаси бар, абзасларни өз ичигә алған: бәш абзаслиқ мақалә.

Исим [парсчә, әрәбчә] <йезиқ тили> ①зәмзәм сүйи. ②Шипалиқ су.

Исим. Аптаппәрәс терилған йәр, аптаппәрәс бар җай: алдинқи йилдики аптаппәрәсликни бу йил буғдайлиққа өзгәртмәкчимиз.

Сүпәт [русчә] бәлгиләнгән ишни ички механизм йардимидә өзи беҗиридиған, өз-өзидин ишләйдиған: аптоматик телефон. Аптоматик қәләм.＊Електр қоңғуриқиниң аптоматик башқурулуш қурулмиси мувәппәқийәтлик йасалди.