Сүпәт. Алдида турған; алдида меңиватқан: алдидики китаб. Алдидики бала.

Пеил ①бирәр җайға йетип бериш вә бирәр ишни беҗириш һәрикитини тезләштүрмәк; тез йүрмәк: у чилиған нанниң йеримини йәпла мәктипигә алдириди. ②Тосаттин йүз бәргән иш-һәрикәт сәвәбидин һодуқмақ, һайаҗанланмақ, әнсиримәк: җелил бовай буни аңлап гойа бир иш йадиға чүшкәндәк алдирап банкиға кирди.

«Алқишлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Алмаш [алла+бир] ким вә немилики намәлум болған бир, қандақтур бир: униң җиддийләшкән әсәбийлири бирдинла бошишип, қулиқиға аллибир сорунлардики ромкиларниң җараңлиған авази аңлинишқа башлиди.

Исим <تىل-يېزىق> Уйғур тилидики сөз түркүмлириниң бири, у исим, сүпәт, санларниң орнида қоллиниду: кишилик алмаш. Сорақ алмаш.

Исим [русчә<گرېكچە] <بوتانىكا> Сәбрә.

Исим [русчә<فرانسۇزچە><ئەرەبچە] ئوردان ئۆسۈملۈكى يىلتىزىدىن ئېلىنىدىغان ياكى سۈنئىي يول بىلەن تەييارلىنىدىغان بوياق ماددا.

Пеил. Ала һаләткә кәлмәк, ала болуп қалмақ: алмилар алилап кетипту.

Исим [парсчә] ич елишиш, көңүл еғиш: алудә болмақ.

Сүпәт [әрәбчә+парсчә] хәлқара әһмийәткә игә болған, әһмийити интайин чоң; җаһаншумул: тарихимизда аләмшумул дастанларниң алтун бәтлиригә пүтүлгән қиз йигитләр аз әмәс.

Пеил. Бир бири билән саламлашмақ, бир-биридин һал-әһвал сорашмақ: һәммәйлән орунлиридин турушуп уларни қарши алди вә бирмубир аманлишип чиқти.

Исим [русчә<لاتىنچە] <تېبابەت> Ичигә окул дориси селинип ағзи һим етилгән нәйчисиман кичик шешә.