Бир-бирини сөйгән, бир-бирини йахши көргән (йигит билән қиз, әр билән айал): шаһзадә вә пәризат бирбири билән һәқиқий ашиқ-мәшуқ болушупту.

Ака-ука.

«Ағринмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Туйуқсиз, есидә йоқ дәп ташлимақ: у гәпниң ағзимдин чиқип кәткәнликини өзүмму туймай қалдим.

Исим. Тоғра нишан вә түп йолдин еғиш; мәйдансизлиқ, икки йүзлимичилик, ирадисизлик: иккинчи интернатсионал ағмичилиқи.

Исим. Ордида ханиш, кенизәкләрниң хизмитини қилидиған ахта қилинған әр.

<تېبابەت> Айалларниң җинсий әзаси ичидики балийатқу билән җинсий йолидин аҗрилип чиқидиған сүт рәңлик йаки сарғуч рәңлик йепишқақ суйуқлуқ.

«Ақармақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: мән аттин серилип чүштүм-дә, алдимдики ақартилған район мәктипигә қаридим.

«Ақсимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: у уйни уруп қоғлаверип ақситип қойупту. ＊Йағаччиларниң уһ дегүчилик вақти йоқ, уларниң ишини ақситишқа болмайду.

Исим [ақ +қутан] <زوئول. >Уқар.

Исим [ақ+нават <] بوت> Қоғунниң бир түриниң нами.

Исим ①чоң оғул (укилириға нисбәтән): акаң кимни алса, йәңгәң шу (мақал). ②Өзидин чоң әр кишигә мураҗиәттә йаки униңға һөрмәт йүзисидин ишлитилиду: мөмин ака кәчүрмишлирини қизиқарлиқ қилип сөзләп бәрди.