Исим [парсчә] <йезиқ тили> су: сәккиз һәптә сәидниң сәккиз қисим гүл бабини, зоқлинип көргәндә ичтим җәннәтидин абини.

Исим. Диалект сөз. Ата-анилардин тәвәррүк болуп қелип қалған нәрсиләр.

Исим [әрәбчә] ①адил, халис вә тоғра иш тутуш, һәққанийәтлик; һәққанийәт, адиллиқ: адаләт зораванлиқ үстидин ғәлибә қилиду. ②Айалларниң исми.

<تىل-يېزىق> Толуқ айағлашқан бир ой-пикирни ипадиләйдиған, тармақ җүмлиләргә айриғили болмайдиған җүмлә.

<تارىخى سۆز> ①Исим. Қәдәм. ②Миқдар сөз. Узунлуқ өлчими, тәхминән 75 сантиметир әтрапида: сарайниң ичи бәк сүрлүк, тәнтәнилик мурасим өткүзүлидиған бу сарайниң узунлуқи 60 адим, ени 35 адим келәтти.

Исим [әрәбчә] ①пикир қилиш, сөзләш вә әмгәк қилиш қабилийитигә игә болған һәм ишләпчиқириш қораллирини йасийалайдиған, һәм ишлитәләйдиған, шу сәвәблик башқа һәммә мәхлуқаттин үстүн турғучи җанлиқ; киши, инсан: адәмниң алиси ичидә, һайванниң алиси тешида (мақал). ②Кишилик җәмийитиниң айрим әзаси, шәхс: йахши адәм. Әхлақлиқ адәм. Начар адәм.

1. Исим [әрәбчә] өзигә мунасип, әп көрмигән иштин, нәрсидин хиҗаләт болуш, уйилиш туйғуси; уйат, номус: ар алмақ. Ар кәлмәк.＊Өз атам малдәк сетип, қилмақчи қәсти пул мени. Пул үчүн арни сетип, қилмачи әсли қул мени.

2. Исим [русчә<франсузчә><латинчә>] <миқдар сөз> метир системисидики 100 квадрат метирға йаки 0.15 Моға тәң болған өлчәм бирлики. Бир гектарниң йүздин бир қисми.

Исим <جۇغراپىيە> Деңиз-окйанлар йаки тәбиий көл вә дәрйалардики әтрапи су билән оралған қуруқлуқ.

Исим <بوتانىكا> ①Башақлиқлар аилисидики бир йиллиқ, саман ғоллуқ өсүмлүк. Йопурмиқи кәң һәм йипсиман болиду, дениниң шакилида узун қилтириқи болиду. У бир хил ашлиқ зираити болуп үндүрмисидин пива вә арпа шекири ишләшкә болиду. ②Мушу хил өсүмлүкниң дени.

Сүпәт. Артилған, йүкләнгән: мәликә ойғинип қариса, атлар әслигә келип, кишнәп турғудәк, йүк-тақларму артиқлиқ пети турғудәк.

Исим. Арча көп өскән йәр: бу җира ичи қойуқ арчизарлиқ вә тевилғилиқ иди.

Исим [парсчә] дилдики истәк; үмид, интилиш, һәвәс: арзу қилмақ.＊Бир арзу он арзуни туғиду (мақал).