Елиш-бериш; иқтисадий муамилә, иқтисадий алақә:-әмди бизниң һечқандақ алғу-бәргүмиз қалмиди, -деди у әхтәмгә қол берип.

Пиған, наләзар, азабоқубәтни билдүриду: алла-товиниң дәстидин түгмәндә туруп болғили болмапту.

Алмаш [алла+ким] қандақтур намәлум шәхс; кимду, бирав: алликимләр йәнә немиләрдә өлди, йәнә қайсимиз қандақ қапқинида өлимиз, буни ким билиду.

Исим [инглизчә] <ئەد> Бир йаки бирнәччә кишиниң талланған әсәрлири йаки шу әсәрләрдин түзүлгән топлам. «Талланма әсәр» дәпму атилиду.

Исим. Алитопилаңни кәлтүрүп чиқарғучи, алитопилаңға қатнашқучи.

Қоли очуқ: қир вә өстәң бойида шахлап зараңза охшиған, йәр дегән адил сехий, кәң, алиқини очуқ икән.

Алий тәбиқигә мәнсуп йаки мәнсәпкә игә кишиләр вә уларниң намини улуғлап ейтилидиған мураҗиәт формиси: у «пат арида өзүм берип вәзир алийлири билән көрүшимән» деди.

①Һәммиси саңа һесаб, һәммиси саңа қалсун. ②Қара буни, бәлли.

Немә чарә бар, қандақ илаҗ қилғили болсун, илаҗ йоқ:-амал қанчә, һәрбий болғандин кейин, қомандиға бойсунуш керәк-тә, -деди йигит мулайимғина.

Сүпәт. Амбар қилишқа баб келидиған, амбарлиқ йәр.

Исим [әрәбчә] ①бирәр иҗтимаий гуруһниң зор көпчилики; омум, көпчилик, хәлқ: деһқанлар аммиси. Ишчилар аммиси. Зийалийлар аммиси. ＊Амма һәқиқий қәһриман. ②Компартийигә, йашлар иттипақиға әза болмиған йаки рәһбәрлик хизмитини өтимигән кишиләр: йуқириға икки вәкил сайлап бәрдуқ, бири партийә әзалиридин, бири аммидин болди.

Исим [әрәбчә] көпчилик вә шәхс, һәммә киши, халайиқ: нечүн қәшқәр вә йәкәндә амихас, униңға бу қәдәр бағлапту ихлас?