Абдимилик пилә қурти қусуп чиқарған бир хил пилә, тоқумичилиқта хам әшйа қилиниду.

Исим [парсчә] ун, кепәк қатарлиқлардин мәхсус өй һайванлириға етип берилидиған мәхсус суйуқ умач.

Исим. Ада, пакиз һаләт, пакизилик.

Аддий вә садда, һәм аддий һәм садда: турди ака турмушта аддий-садда өтидиған адәм .

Исим. Адил болмаслиқ, наһәқчилик, адаләтсизлик:-бундақ адилсизлиқ қилип кәтмәң,-деди у алимға рәнҗип.

«Адәтләндүрмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: бала чоңларни һөрмәт қилишқа адәтләндүрүлди.

Сүпәт [әрәбчә] <يېزىق تىلى> Адәмгә, чин инсанға хас: адәмий хисләт.

Пеил. Өчәкәшмәк, зитлашмақ: улар қандақла ишта болмисун, әрлири билән гаһ йошурун, гаһ ашкара аразлишип йүриду.

«Аран» сөзиниң тәкрарлиниши.

Исим. Улағқа артилған йүкниң икки қапталға чүшүп турған қисми: отунни артиқ әтмәк.

Исим <بوتانىكا> Арча аилисидики даим көкирип туридиған дәрәх. Егиз өсиду, кичик шахлири түз, төвәнгә саңгилап туриду: йопурмиқи тәңгичә шәклидә болуп мевиси шарсиман, йағичи пурақлиқ һәм бәк чиң болиду; қурулушқа материйал қилиниду.

Пеил. Дийалект сөз. ①Ечимақ, сесимақ, бузулмақ. ②Ечишмақ, тарлиқи кәлмәк.