Исим [русчә<گرېكچە] <بوتانىكا> Сәбрә.

Исим [русчә<فرانسۇزچە><ئەرەبچە] ئوردان ئۆسۈملۈكى يىلتىزىدىن ئېلىنىدىغان ياكى سۈنئىي يول بىلەن تەييارلىنىدىغان بوياق ماددا.

Пеил. Ала һаләткә кәлмәк, ала болуп қалмақ: алмилар алилап кетипту.

Исим [парсчә] ич елишиш, көңүл еғиш: алудә болмақ.

Сүпәт [әрәбчә+парсчә] хәлқара әһмийәткә игә болған, әһмийити интайин чоң; җаһаншумул: тарихимизда аләмшумул дастанларниң алтун бәтлиригә пүтүлгән қиз йигитләр аз әмәс.

Пеил. Бир бири билән саламлашмақ, бир-биридин һал-әһвал сорашмақ: һәммәйлән орунлиридин турушуп уларни қарши алди вә бирмубир аманлишип чиқти.

Исим [русчә<لاتىنچە] <تېبابەت> Ичигә окул дориси селинип ағзи һим етилгән нәйчисиман кичик шешә.

Исим. Һәмминиң пайдилинишиға мувапиқлиқ, аммибаб болуш: әсәрләрни тәһрирлигәндә, әсәр тилиниң аммибаблиқиға алаһидә етибар бериш керәк.

Сүпәт. Амут шәклидики, амутқа охшайдиған.

Киши туғулуп өскән, униң үчүн муқәддәс саналған мәмликәт.

Исим [русчә<گرېكچە] <جۇغراپىيە> Йәр шариниң җәнубий қутупи, йәни йәр шаридики йәттә қитәниң бири.

Сүпәт. Аддийла, шундақла; муһим, мурәккәп әмәс: анчики бир иш. ＊Анчики дәп қойған бир гәп.