①«Айланмақ» пеилиниң буйруқ-тәләп мәйли 1-шәхс, бирлик шәкли. ②Имлиқ сөз. Садиғаң кетәй, сәдиқә, қурбан болай, өргиләй: қой қотанда, айлинай, байа акиңизниң миҗәзи бузулушқа башлииғандила соливәткәнмән.

Өлмәй һайат турмақ; ишқилип тирик йүрмәк:-йахши балам, йахши, ишқилип айиғимдин шамал өтүп туруватиду, -деди ана аранла.

Аң сәвийиси бар, аң-сәвийигә игә болған: у хели аң-сәвийилик адәм.

Исим. Радио истансиси йаки радио узеллириниң аңлитидиған бир қетимлиқ номурлири: шинҗаң хәлқ радио истансиси әтигән саәт бәш йеримда биринчи қетимлиқ аңлитишни башлайду.

Сүпәт. Аһалиси йоқ, аһалиси болмиған.

Аһ-зар.

1. Исим [парсчә] ①маддиларниң тәвриниши, нәрсиләрниң урулушидин пәйда болған тавуш: саәтниң авази. Йамғур авази. Думбақ авази. ＊Қәйәрдиндур нәй билән равабниң авази аңланди. ②Өпкидин чиққан һаваниң урулуши билән тавуш пәрдилириниң тәвринишидин чиққан тавуш; сада:-әй оғлум, -деди у йеқимлиқ аваз билән, -немә сириң бар, маңа ейт. 2. ③Пикир-тәләп, налә: амминиң авази. ④Музакирә йаки сайламда өз пикрини байан қилиш һоқуқи, ихтийарлиқ, рай: йошурун аваз. Бир аваздин мақуллимақ.

Кәң хәлқ, омумий хәлқ, аддий хәлқ.

Сүпәт. Диалект сөз. Авақ, оруқ.

Пеил. Абдалға охшап қалмақ; абдалға айланмақ.

«Абстрактлаштурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Исим [парсчә, әрәбчә] <يېزىق تىلى> Ривайәтләрдики тириклик беғишлиғучи су, һайатлиқ сүйи.