Рәвиш [ арам+худа] хатирҗәм, тинч: инсан бир күн болсиму күнниң сериқини көрүшни, арамхуда йашашни халайду.

Исим. Арпа терилған йәр, арпа бар җай: у дадисини издәп арпилиққа қарап йүгүрди.

Исим <بوتانىكا> Арча: баққаниди қойнида тәвритип сени, артучниң ғолида йасалған бөшүк.

Исим. Архипшунаслиқ мутәхәссиси.

Дилдики арзу вә тәләпләр: әзәм ака йашларниңму өзигә лайиқ арзу-тәләплири барлиқини немишқиму чүшәнмәйдиғанду.

Сүпәт. Арғимиқи бар; арғимақ мингән йаки арғимақ йетиливалған: арғимақлиқ киши.

«Арқанлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Исим. Кишиләр оттурисида болуватқан җедәл-маҗираға арилашқучи, ариға киргүчи киши: аричиға алтә тайақ (мақал).

Тәртипсиз, бирбирини пәрқ етип, аҗритип болмайдиған һаләттә: униң каллисидики хийаллар арилаш қурилаш болуп кәтти.

Қалаймиқан, рәтсиз: у қолиға супидики йоған вә еғир палтини алди-дә, көтәкниң арваң-сарваң путақлириниң арисиға күч билән урди.

Исим. Җиддий, алдираш болмиған, азадә һаләт.

«Азғашмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: у сәмәтни азғаштуруп йүрүп, мушу һалға кәлтүрүп қойди.