Алдап-силап: кишиләр әһвални уққандин кейин, хәличини алдап- салдап кәткүзди.

Рәвиш. Алдини қилип, алди тәрәп билән: алдичә үзмәк. Алдичә маңмақ. Алдичә йүдимәк.

Сүпәт. Даим алдирайдиған; алдирақсан: бәһзат көп илимләрни оқуған, әқил-парасәтлик йигит болсиму, алдираңғу, қанаәтсиз икән.

Исим. Чатқал типидики бир хил өсүмлүк.

Исим [әрәбчә] әң йуқири мәртивилик алла.

Алма вә өрүк қатарлиқ йәл йемиш: униң дадиси бурунларда алма-өрүк сататти.

1. Сүпәт. Алма дәрихи бар, алма дәрихи өстүрүлгән: алмилиқ бағлиғучи ②исим. Алма дәрихи өстүрүлгән йәр, мәйдан, бағ: бу алмилиқ қуртқа қарши җиддий җәң мәйданиға айланғаниди.

2. Пеил ③йип учлирини алмаштуруп таңмақ, чатмақ: йипни алмап чигмәк. ④Бир нәрсини иккинчи нәрсиниң үстигә қойуп орунлаштурмақ: путини алмап олтурмақ. Шахни алмап қоймақ. Арғамчини алмап қоймақ.

Сүпәт [ала+чипар] ақ дағлири бар, чипар: аличипар ат. Аличипар көңләк.

Пеил. Ала һаләткә кәлмәк, ала болуп қалмақ: алмилар алилап кетипту.

Исим <زوئولوگىيە> Сарға охшаш озуқлинидиған, чоңлуқи сардәк, қуйруқида еқи бар бир хил қуш.

Сүпәт [аләм+бәхш] аләм бәхш әткән; аләмчә зор: улуғвар бу намниң тәрипи үчүн, аләмбәхш сөйгүдин йазимән халас.

Сақ-саламәт: шаһи маран оғлиниң аман-есән кәлгәнликигә тазиму хушал болупту.