Исим [русчә<لاتىنچە>] <مائارىپ> Алий мәктәп йаки тәтқиқат орунлириға имтиһан арқилиқ қобул қилинған, тәтқиқат хизмити арқилиқ билим ашурғучи.

Тиркәлмә сөз ①бирәр һәрикәт йаки һадисә қатарлиқларниң башқиси билән биргә йаки униңға мунасивәтлик һалда садир болушини ипадиләш үчүн ишлитилиду: мушундақ әһвал астида уларни сүрүштүрүш өз өзини өлүмгә тутуп бериш билән баравәр-дә. ②Бирәр һәрикәт йаки һаләтни пәйда қилған башқа бир һәрикәт, һаләт йаки кәчүрмишләрни ипадиләштә ишлитилиду: у турмушниң мәҗбурлиши астида ахири униң шәртигә көнди.

Пеил ①қоғдимақ, айимақ, сақлимақ: асрисаң, күндә йеңи кийим, асримисаң, күндә кона кийим (мақал). ②Өз қармиқиға йаки пәрзәнтликкә елип тәрбийилимәк; бақмақ: турғун кичикидила ата-анисидин йетим қалған болуп, әйни вақтида бәхтиахун ич ағритип уни асривалғаниди. ③Күтмәк, көйүнмәк: өлүккә йиғла, тирикни асра (мақал). ＊У балиларни йахши көриду, йашларниму бәк асрайду.

Сүпәт ①асқучи бар, асқуч орнитилған. ②Асқуч қилишқа болидиған, асқуч қилиш үчүн тәййарланған.

Исим. Асийа қитәсидә туғулуп, өскән, асийада олтурақлашқан йаки асийада йашайдиған, асийада турушлуқ киши: мән асийалиқ.

Исим. Диалект сөз. Чоң чинә, апқур чинә.

Пеил. Терини мәхсус терә ашлаш үчүн тәййарланған ашқа селип пишурмақ: һәммила йәрдә җәрән, түлкә, тошқанларниң чала ашланған терилири туратти.

«Ашмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: улар биринчи пәсилдә гиләм тоқуш вәзиписини 44 пирсәнт ашуруп орунлиди.

«Ағдурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Сөзлийәләйду, сөз қилишини билиду: ука, байқап сөзлә, хәқниңму ағзи бар әмәсму?

Сирни билиш вә райини синаш мәқситидә биравни гәпкә салмақ: мән ахир униң ағзини татилидим.

①Исим. Ағича болуп ағичилардәк турмуш кәчүрүш, ағичиға айлиниш: шәрванәмгә ағичилиқ қалтис йаришипту. ②Сүпәт. Ағичиси бар, ағичиға игә: ағичилиқ адәм бойтақ йигитләрдәк башқиларға көз селип йүрсәм йарашмайду.