Иғирчилиқ, җапа-мушәққәт, дәрд-әләмни көтүрәлмәй қийин әһвалда қалмақ.

Исим. Беләт сатидиған вә беләтни тәкшүридиған хадим: беләтчи йигит қаидә бойичә һәрбир адәмниң белитини тәкшүрүшкә башлиди.

Рәвиш [парсчә, әрәбчә] пәрқ әткили, аҗратқили болмайдиған дәриҗидә охшаш; худди, әйнән, өзи: батурниң чирай-шәкли бәәйни дадисиға охшайтти.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] тәми йоқ, тәмсиз; лавза: бәттәм қоғунниң уруқи тола дәп, биз кәмбәғәлләрниң балимиз тола болиду.

Пеил ①қоралға оқ селип етилидиған һаләткә кәлтүрмәк; оқлимақ: тапанчини бәтлимәк. ②Қариға алмақ, тәңлимәк, удуллимақ, чәнлимәк: садиқ бовай мениң хатирә дәптиримни йиғиштурмай, қәлимимни бәтләп турғанлиқимни көрүп:-йолдаш мухбир, саңа йәнә немиләр керәк иди ? Дәп сориди.

Исим. Җан көйдүрүш, әстайидиллиқ.

Күткән, үмид қилғандәк, тәлийи оң келип: бәхткә йариша униң ишидин һечкимму қусур тапалмиди.

«Бәдиийләштүрмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Исим [парсчә] чидам, сәвр-тақәт: аниҗан көтүр башиңни, төкмә әмди көз йашиңни, қалдурғач көрәй бәрдашиңни, йүсүп әһмәд оғланиң кәлди.

Сүпәт [парсчә] <يېزىق تىلى> Йаш, нәвқиран; гүзәл, қәдди-қамити келишкән: бүгүн алдимға һәммә бәрна йигитләр йиғилидиғанға охшайдуғу?

①Исим <ئاناتومىيە> Җанлиқ организмларниң тени ичидики бәз һүҗәйрилиридин түзүлгән вә бәлгилик дәриҗидә химийиви маддиларни аҗритип чиқиралайдиған тоқулма: тәр бези. Шөлгәй бези.＊Мүшүкниң пули йоқ, бәзгә амрақ (мақал). ②Исим. Организмниң йаллуғлинишидин томпийип чиққан җай: оғлум, тола ақсимай маң, теқимиңға бәз чүшүп қалмисун йәнә. ③Сүпәт. Көчмә мәнидики сөз. Гәп-сөз тәсир қилмайдиған, қашаң, йүзи қелин: бәз қулақ.＊Турсун акамниң балиси бир бәз адәм бопту. ④Сүпәт. Су сиңмәйдиған, қатмайдиған һәм йумшимайдиған: бәз тупрақ. Бәз лай.

Алмаш [әрәбчә] бир қисим, айрим: мән у хәтниң бәзи җайлирини икки қетимдин оқуп бәрдим.