Рәвиш. Сөзләватқан вақиттин кейинки узимиған вақит ичидә: бизманлиққа өйгә меһман келиду.

«Бислимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] ғәмсиз: биғәм адәм. * У, биғәм олтуруп төмүр симларни кесивататти.

«Бикарлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

«Билдүрмәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: әзалар уни қәтий һимайә қилидиғанлиқини билдүрүшти.

Исим. Мол билимгә, йуқири мәлуматқа игә болған; уқумушлуқ, билимлик; мәлуматлиқ адәм:-әпәндим, сизни наһайити молла, билимдан дәп аңлидим. Ейтип беқиңа, қачан қийамәт болиду?-Дәп сорапту бай.

Исим [биләк+үзүк] биләккә салидиған һалқа шәклидики зиннәт буйуми: биләзүк салмақ.

Рәвиш. Мәзгили, вақти кәлмәстин, вақитсиз: таза бимәзгил вақитта келип қапту, сәл кечикип келидиған иш икән.

Исим ①күйлимәслик. ②Бичарилик; бәхтсизлик; наүмидлик.

Исим. Бинәм терийдиған киши; деһқан: уларни бинәмчиләр елип кетәтти.

Исим. Һөрмәтсизлик: басит нурға:-һай, наинсап тарт тилиңни, биһөрмәтлик қилма,-деди.

Пеил. Гәпкә кирмәйдиған, һейиқмайдиған болуп кәтмәк, кәпсизләшмәк: бу бала барғанчә айнип, биваклишип кетивататти.