«Ә» Билән Башланған Изаһлар

Әр

Исим ①әркәк җинсқа мәнсуп киши; әркәк: әр киши. Әр хәқ. Бир сөз билән әр өлмәс (мақал). ②Хотун киши билән никаһ әһдидә болған әр киши (өз хотуниға нисбәтән): балаң өлсә әргә бақ, ериң өлсә йәргә бақ (мақал). Әр қәйәрдә болса, хотун шу йәрдә (мақал). ③Мәрд йигит, алийҗанаб, җәсур киши: әл бар йәрдә әр бар (мақал).

Әрзан

Сүпәт [парсчә] ①баһаси, нәрхи төвән, қиммәт әмәс: әрзан мал. Әрзан сатмақ. Әрзан бәрмәк.*Әрзан гөшниң шорписи йоқ (мақал). //Әрзан билән қиммәтниң базарда чиққан нәрхи бар (мақал). ②Көчмә мәнилик сөз. Әтивари йоқ, әтиварсиз қарилидиған, тайини йоқ, тутуруқсиз: йуртқа кәлгән бөз әрзан, еғизға кәлгән сөз әрзан (мақал).

Әрәб Рәқәмлири

«Математика» оттура әсирдә әрәбләр арқилиқ қобул қилинған вә һазир хәлқарада омумйүзлүк қоллинилидиған, наһайити кәң тарқалған сан бәлгилири, рәқәмләр йәни 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

Әзийәт

Исим [әрәбчә] ①рәнҗ, азар, зийан-зәхмәт: әзийәт тартмақ. Әзийәт чәкмәк. ②Қийинчилиқ, җапа-мушәққәт, азаб: чүшүмдә бир йуртта бир топ хәлқ қоллири бағлинип, йүрәк-бағри дағлинип әзийәт ичидә қапту.

Әс-Йад

①Әс вә йад, әс-һош: мән йәрни аран-аран дәссәп, әс-йадимни йоқатқан һалда, ойман-дөң, лай-латқиларни кечип, чәксиз хийал деңизиға ғәрқ болуп кетиватимән. ②Пүтүн ой, барлиқ хийал: чин төмүр батурниң пүтүн әс-йади сиңлиси мәхтумсулада икән.

Әскәр

Исим [әрәбчә] ①һәрбий хизмәт өтәватқан киши, һәрбий қошун ичидики әң төвән дәриҗилик җәңчи: пийадә әскәр. Атлиқ әскәр. ②Дөләтниң қораллиқ күчлири йаки уларниң бир қисми; қошун, армийә: мунтизим әскәр. Хәлқ әскири.