Исим. Әвлад қалдурмай йалғуз йашаш һалити, пәрзәнтсизлик.

[Әрәбчә] «йезиқ тили» ①исим. Ахир, пайани йоқ келәчәк заман; мәңгүлүк, һәмишә, даима: ана вәтән саңа садиқ қизил қәлбим, сени күйләп та әбәдкә нахшам йаңрар. ②Рәвиш. Мәңгү, әбәдий; өмүрвайәт: унтумастин сени хәлқиң, әбәд сақлайду намиңни.

Исим [парсчә] әпсанә тәтқиқати билән шуғулланғучи мутәхәссис, алим.

Пеил. Пушайман қилмақ, пушайман йемәк, өкүнмәк, ечинмақ: мән бу иштин хәвәр тапқандин кейин қаттиқ әпсусландим.

Пеил ①мувапиқ, җайида беҗирмәк, пәм билән қилмақ: имин палган йахши әр, һәммә ишни әплигән. Үркүп қачқан дүшмәнниң тоғраққа бешини кәплигән. ②Қамлаштурмақ, җайлимақ, баблимақ: сайим ака өз рәқибини далда йәрдә әпләп туруп бир салди-дә, уни җайидин қопалмас қилип қойди.

Исим [грекчә] ①җанаб. ②Уқумушлуқ кишиләрниң исмиға қошулуп һөрмәт мәнисини билдүрүп келиду. ③Оқутқучи, муәллим: мән алий мәктәпни пүттүрүп үрүмчи шәһәрлик тәҗрибә оттура мәктипидә бәш йил әпәнди болдум. ④Хоҗа нәсирдинниң сүпити йаки ләқими: әпәнди ләтипилири.

Исим «сода» әткәс малларни елип сатқучи киши.

Сүпәт. Әтә болидиған, әтиси йүз беридиған: әтики иш. Әтики қуйруқтин бүгүнки өпкә әла (мақал).

Пеил ①чоң көрмәк, һөрмәтлимәк, әтивар көрмәк: турдиахун ака хәлқ үчүн өчмәс төһпә йаратқан болғач, кишиләр уни әтиварлайтти. ②Асримақ, қәдирлимәк, қиммәтлик дәп билмәк: улар атиси бәргән бу байлиқни наһайити әтиварлапту. ③Әзиз көрмәк, әзизлимәк, арзулимақ: әр-хотун иккийлән бу арзулуқ балисини җенидинму бәк әтиварлайдикән.

Сүпәт. Әҗри йоқ, әҗир, әмгәк сиңдүрүлмигән, меһнәтсиз, әмгәксиз: һалал тәрдин тизип үнчә вәтәнни қилмисаң гүлшән, келәрму өз-өзидин у, әҗирсиз бир ишарәткә.

Исим [әрәбчә] кишиниң һайати ахирлашқан пәйт, өлүм, қаза: әҗәл йәтмәй җан чиқмас, бехил байдин нан чиқмас(мақал).

Сүпәт. Йахши тәрбийә көргән, әхлақи йахши, әдәплик: әхлақлиқ оқуғучи.