Пеил ①гәпни тәкрарлавәрмәк, гәпни созуп инҗиқлап қилмақ: бизниң бу башлиқимиз әзмилишип йиғин ачса бир күнни алидиған болди. ②Бошап кәтмәк, аста, езиләңгүлүк билән қилмақ:-сайим, әзмилишип кетипсән, ахшам той бағиқини немә үчүн игисигә йәткүзүп бәрмәйсән?-Деди у сайимға.

«Әзвәйлимәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Рәвиш [парсчә] ①чин көңлидин, көңүл қойуп, қетирқинип: осман дохтур балиниң кесилини әстайидил тәкшүрди. ②Һәммә тәрәпни һесабқа елип, әтраплиқ: у әстайидил ойланмақта иди.

Пеил. Керәккә кәлмәк, ишқа йаримақ, пайда бәрмәк: мән у йәрдә хели әсқаттим.

Исим. Бирәр нәрсә тоғрисида берилгән чүшәндүрүш, қошумчә изаһ; әскәртмә: мәнсур турсун тоғрисида әкбәргә бәзи әскәртишләрни бәрди.

Сүпәт [әрәбчә] дәсләпки, әслидики, баштики: әслий нусха. Улар әслий пилан бойичә сизни бәш йил зәрбидарлиқ билән тәрбийиләп бақмақчи икән.

Әсваб вә җабдуқ, шу әсваб вә җабдуқ даирисидики нәрсиләр: улар үч ака-ука әсваб-җабдуқлирини елип, үч ай йол йүрүпту.

Исим [әрәбчә] «йезиқ тили» шеир; шеирлар: һәр кечә-күндүз йарни күтимән, йарға мунасип әшар пүтимән.

Исим. Әқил ишлитишни билиш хусусийити, алаһидилик: һессийлиқ билән әқлийлик сүпәт җәһәттин пәрқлиниду.

Сүпәт ①әқли бар, каллиси ишләйдиған, өткүр, һошйар, зерәк: әқиллиқ өзини әйибләр, надан достини. Әйибләр (мақал). ②Әқил билән вуҗудқа кәлгән, билимлик икәнликини көрситидиған: мана бу әқиллиқ гәп, таза тоғра ейттиң.

Исим. Әксилинқилаб тәрәпдари йаки қатнашчиси.

«Әкирмәк «пеилиниң өмлүк дәриҗиси: хизмәтдашлири униң өй көчүшигә һәмкарлишип нәрсә-керәклирини өйигичә әкиришти.