Исим [әрәбчә+парсчә] әдәбийат кәспи билән шуғулланғучи мутәхәссис, әдәбийатчи.

«Әдимәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Әрз вә һал: у даим хәлқниң ғемини йәйдикән, аҗиз кәмбәғәлләрниң әрз-һалиға йетидикән.

«Әрсиримәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Исим. Һәрқандақ чәклимигә учримайдиған, чәклимидин халий һаләт; әркинлик.

Исим. Әркәклик.

«Тил» әрәбләр қоллинип келиватқан тил. У сам-һам тиллири системисиниң сам тиллири түркүмигә кириду.

Теркәлмә сөз [парсчә] расттинла, җәзмән, қәсәм шуки, худа һәққи: әзбирайи мән бу сөзни қилмидим.

Исим. Мәрдлик, батурлуқ, қәйсәрлик: йигитләр, силәрниң бу қетимқи әзимәтликиңлар хәлқимизниң тарихида тегишлик орун алиду, -деди әтрәт башлиқи.

Исим ①адәмниң билиш, пикир қилиш қабилийити; аң, зеһин, һош, әқил: есини йоқатмақ. Есини йиғмақ. Есини тапмақ. Есини билмәк.＊Есиң барида етәк йап (мақал). ②Йадида сақлаш, йадқа елиш қабилийити; йад, хатирә: әстә тутмақ. Әстә қалдурмақ. Әскә алмақ. Әскә салмақ. Есигә кәлмәк.

Исим. Әсра болуш, сирдашлиқ, һәмраһлиқ.

Пеил ①кона, вәйранә һаләткә кәлмәк, кониримақ: һазирқи бу мәктәп бинаси наһайити әскилишип өрүләй дәп қалди. ②Кәпсиз, әдәпсиз, биһайа болмақ, осаллашмақ: кичик балини оқутмай кочиға қойувәтсә узимайла әскилишип кетиду.