Дилдики арзу вә истәкләр: у өз әсәрлиридә әмгәкчи хәлқниң қайғу-һәсрәт вә арзу-истәклирини интайин тәсирлик әкс әттүрүп бәргән.

Сүпәт ①арғамчиси бар; арғамча тутқан йаки көтүрүвалған: аву-тоқунақ арғамчилиқ кишини көрдүңму, дәл шу киши сени изләп кәпту. ②Арғамча тәййарлашқа ишлитилидиған, арғамча қилишқа болидиған: бизгә икки арғамчилиқ чупур лазим иди.

Пеил. Бапкарлиқ вә гиләмчиликтә, үрүш арилиқидин йип өткүзмәк.

Исим [парсчә] ①әмәлгә ашмиған арзу истәк йаки вақтида қилинмиған ишлар түпәйлидин көңүлдә қалған өкүнч, пушайман, һәсрәт, надамәт:-қизим һайатла болса, униң билән дидарлишип өлүп кәтсәм арминим йоқ иди,-деди у езилип. ②Арзу, үмид:-көзүмниң очуқида дадамни вә қовм-қериндашлиримни бир көрсәм дегән арминим бар,-деди униң хотуни.

Аридин мәлум вақит өткүзүп, бәзи-бәзи, бирә-бирә, анда-санда: асим гойа: «сөзлисиңизчу» дегәндәк арилап-арилап маңа қарап қойатти.

Исим [әрәбчә] <ئەدەبىيات> Шеир түзүлүшидә, узун вә қисқа боғумларниң мәлум тәртиптә алмишип келишигә асасланған вә Уйғур классик шеирийитидә кәң қоллинидиған вәзин системиси: аруз вәзнидә йезилған шеир.

Сүпәт [парсчә] ①өз әркинлики, һоқуқи өз қолида болған, әркинликкә еришкән, қуллуқтин, асарәттин қутулған; һөр, әркин: азад вәтән. Азад заман. Азад болмақ. Азад қилмақ. ②Өз һалиға, мәйлигә қойулған, һечқандақ мәҗбурийәт билән бағланмиған; бош: «он икки муқам» өзини мәлум һекайилиқ тарихий дастан йаки қәһриманға бағлап, четип қойидиған тарихий чәклимидин азад.

«Аздурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: улар сени аздурушсиму ахирқи һесабта йәнә һечнемә қилалмайду.

«Азлатмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Исим [әрәбчә] қәдимки аҗайип ғарайип һекайә чөчәкләр, әпсаниләр.

[Әрәбчә] ①рәвиш. Асасий җәһәттин: ғулҗа шәһри моңғулкүрә наһийиси тәййарлиқни асасән пүттүрүп болди. ②Тиркәлмә сөз. Бинаән, бойичә:-дадаң алдинқи сәптә урушта қурбан болди. Сән туғулдуң. Дадаңниң вәсийитигә асасән исмиңни җасарәт қойдум, -деди ана оғлиға.

Исим. Аспирантларда болушқа тегишлик имтийаз.