Исим. Улағқа артилған йүкниң икки қапталға чүшүп турған қисми: отунни артиқ әтмәк.

Исим «ботаника» арча аилисидики даим көкирип туридиған дәрәх. Егиз өсиду, кичик шахлири түз, төвәнгә саңгилап туриду: йопурмиқи тәңгичә шәклидә болуп мевиси шарсиман, йағичи пурақлиқ һәм бәк чиң болиду; қурулушқа материйал қилиниду.

Пеил. Дийалект сөз. ①Ечимақ, сесимақ, бузулмақ. ②Ечишмақ, тарлиқи кәлмәк.

Сүпәт. Ар-номусини йоқатқан, уйалмайдиған, номус қилмайдиған, уйатсиз: әр арсиз болмас, йигит йарсиз болмас (мақал).

Қоллап-қуввәтләйдиған, йардәм беридиған, йөләйдиған һимайичи; тайанч: униң арқа тирики күчлүк.

Исим. Тарихи сөз. Карван; һәрбий қошунниң озуқ түлүкини тошуйдиған арқа сәп хизмити: буғрахан арслан билән чүшкүн алдиға чиқип, арқиш қошунниң башлиқини қичқарди.

Исим. Арисалди һаләт: у арисалдилиқта қайаққа меңишини биләлмәй, шу йәрдила туруп қалди.

Пеил ①арисидин, оттурисидин, ичидин өтмәк, айланмақ, кәзмәк; көздин кәчүрмәк: батур қатар орундуқларни арилап өтүп, йолвас шуҗиниң қешиға кәлди. ②Четилма рәвишдаш шәклидә келип «мәлум вақитни өткүзүп, анда-санда, бәзи-бәзидә» дегән мәниләрни билдүриду: уссулчилар уссул ойнашти, арилап тансиға чүшкүчиләрму болди .③Аҗратмақ, тосмақ, бесиқтурмақ: идрис ғ сулайманниң йақисиға есилди. Бу вақитта йақуп йүгүрүп келип, уларни арилиди.

«Азаблимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: улар мөмин акини техиму еғир җисманий азаблар билән азаблашти.

«Азайтмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: буниң ичидә йәрлик қурулуш түри 7 .26 Пирсәнт азайтилди.

Исим. Йолдин азған, тоғра йолдин чиқип кәткән һаләт.

Сүпәт. Тәркибидә азот болған йаки азоттин тәййарланған, азот арилаш.