①Исим «тебабәт» кесәллиниш, чарчаш йаки җараһәтлиниш нәтиҗисидә сезилгән җисманий азаб: ағриқни йошурсаң өлүм ашкара (мақал). ②Сүпәт. Ағриған, кесәл болған: ағриқ бала. ③Исим. Бимар, кесәл, сақсиз киши: турмиған меһманниң кәткини йахши, сақаймиған ағриқниң өлгини йахши (мақал). ④Исим. Көчмә мәнидики сөз. Роһий азаб, дәрд-әләм, азаб-оқубәт: йар мәһәллиси йирақ әмәс йоли бармикин, йар ағриқи болуп қалдим дора бармикин.

Сәт, йаман гәп қилидиған: ағзи безәп адәм.

Рәвиш [аву+байа] байиқидин сәл бурун, илгири (вақит һәққидә): абайа ойланмайла уларниң гепигә хапа болуптимән. Бу ашпәзликтин немә тапимән?

Сөзлимәй җим турувалмақ, сөзләштин тохтимақ: дадисиниң киргәнликини көрүп униң ағзи йумулди.

Исим [русчә«немисчә»] мәлум мәзмунни өз ичигә алған икки баш қур арисидики текист: бир абзас. Ахирқи абзас.

Һәр хил, һәр йаңза; алитағил: улар ағил-тағил аваз билән җирлишип, биздин йирақлашти.

Исим [парсчә] «йезиқ тили» ақар су.

Җанлиқ тил. Химийиви оғутниң йәнә бир атилиши.

[Парсчә] <ботаника> ①исим. Бир йиллиқ саман ғоллуқ өсүмлүк. Йопурмиқи йүрәксиман сериқ чечәкләйду, даим қуйашқа бақиду, уруқидин йағ тартилиду. ②Сүпәт. Аптапни йахши көридиған: аптаппәрәс өсүмлүкләр.

Сүпәт. Ақартидиған, ақартиш хусусийитигә игә: ақартқуч мадда.

Сүпәт. Аптомат асқан; аптомат билән қоралланған: аптоматлиқ җәңчиләр көврүктин өтүшкә башлиди.

Исим «ботаника» қоғунниң бир түри.