Исим [айри+баш] башмубаш тегишиш, алмаштуруш.

Ай вә йиллар бойи, узақ бирмәзгил: у сиртларда тиҗарәт билән мәшғул болуп, айлап-йиллап кәлмәй йүрди.

Һәрбир айда: оғли һайат вақтида ишчи болуп ишлигән идариси шәриханни аймуай қутқузуш пулидин бәһримән қилип турди.

«Айһайлимай» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Пеил. Чүшәнмәк, билмәк, сәзмәк, һес қилмақ: ана қизидин:-бирәр нәрсини аңқиралидиңму?-Дәп сориди.

①Кесәл кишиниң ағриқ азабидин иңриған налиси, аһ вә уһ. ②Ечинишлиқ налә зар, қайғу-һәсрәт туйғуси, аһ вә уһ.

1. Исим [парсчә] һак. 2. Исим [парсчә] ①бир биригә уланған, уйғунлашқан тавушлар еқими: патиминиң қулиқиға бир хил аһаңда гүркирәш аңлинатти. <②Муз» түрлүк тавушларниң мәлум тәртиптә уйғунлишип, музика пүтүнлүкини тәшкил қилған бирикмисидин ибарәт музика әсири, күй: биринчи муқам йигирмә икки аһаң ейтилғандин кейин түгиди. 3. ③Нутуқта мәнигә қарап авазниң көтүрүлүши вә пәсийиши, күчлүк йаки аҗиз ейтилиши; интонатсийә: мән бовайға:-сиз дәрһал берип адил шуҗини чақирип келиң !-Дедим буйруқ аһаңида. ④Сөзлигүчиниң һестуйғусини ипадиләйдиған тәләппуз услуби: йиғламсириған аһаңда сөзлимәк.

«Аватлаштурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Өз райини билдүрүшигә сунмақ: йиғинниң ахирида талаштартиш қилиниватқан мәсилә авазға қойулди.

Исим [русчә«латинчә»] ①қәдимки рим падишаһлиридин (папалиридин) бириниң нами. У миладийә календарини түзүшкә башламчилиқ қилғанлиқи үчүн 8-айни шуниң намида атиған. ②Миладийиниң 8-ейи.

«Авунмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: униңға һәмраһ болуватқан қизлар, пүтүн тәсәлли сөзлирини ишқа селип, уни авундуруш билән аварә иди.

Сүпәт [парсчә] арам беридиған; раһәт, һузур вә асайишлиқ беғишлайдиған: кәчниң нәм, пакиз, арамбәхш һаваси тәнгә һузур беғишлайтти.