Исим [аға+ини] бирбири билән инақ өтидиған дост, адаш, бурадәр: мән йезамға кәлгән күнила атамдин бурун бир синипта оқуған ағинәм бәхтини соридим.

Исим [парсчә, әрәбчә] <йезиқ тили> ①нават сүйи, шекәр шәрбити. ②Сериқ ала постлуқ, шерин тәмлик бирхил қоғун.

Бәзи дөләтләрдики һөкүмәт йаки парламентниң ашкара елан қилған сийасий, дипломатийә, малийә вә башқа җәһәтләрдики һөҗҗәтлири. Бу һөҗҗәтләрниң муқависи ақ болғачқа «ақ ташлиқ китаб» дәп аталған.

Пеил. Аптапқа қақланмақ, өзини аптапқа салмақ, аптапқа чиқмақ: әр намаздин кәлсә хотуни пәришан һалда аптапсинип олтурғудәк.

Исим. Билим-мәрипәт бериш; сәвийисини ашуруш: у дәслипидә хәлқни ақартиш кәспигә еришкәнликидин хушал болуп қизғин ишқа киришкәниди.

Сүпәт [русчә] аптономийә һоқуқиға игә болған, аптономийә һоқуқини йүргүзидиған, аптономийилик: аптоном йеза. Аптоном район.

Исим «ботаника» том зәнҗивилниң қурутулғини.

Исим [русчә<голландчә] <ботаника> ①рута аилисигә киридиған кичик дәрәх. Йалғуз йаки топ һаләттә ақ чечәкләйду, пишқан мевиси қизғуч сериқ рәңлик болиду. ②Шу дәрәхниң мевиси.

Сүпәт. Аққа майил, сус ақ: ақшил рәхт. Ақшил қәғәз.

Исим ①нам-абруй, шөһрәт, даңқ: йаман атақ билән йүргәндин, йахши атақ билән өлгән әвзәл (мақал). ②Қандашлиқ йаки тойлишиш мунасивити болмай туруп туғқанлиқ нами билән йүргәнләргә нисбәтән ейтилиду: атақ ата. Атақ бала .③Унван:-мубарәк болсун, өзлиригә «алаһидә дәриҗилик ашпәз» дегән илмий атақ берилипту!-Деди мутәллип хушаллиқ билән.

Пеил ①пәс тәрәпкә қарап сүрүлмәк, һәрикәтләнмәк, йүрүшмәк: су җилғиға ақти. ②Топлишип бирәр тәрәпкә қарап йүрүш қилмақ, маңмақ: бүгүн адәттә намазға бармайдиғанларму җүмә мәсчити тәрәпкә ақти. ③Көчмә мәнидики сөз. Инавәтлик дәп қаралмақ, өтмәк, йүрүшмәк: униң сөзи амма ичидә хели ақиду. ④Сизмақ, ерип кәтмәк: бичарә дәрд ейтидиған болса йүрәк-бағри йеши билән қошулуп еқип кетиду, зади. . . Уһ !

Исим [русчә«франсузчә»] әлчиханиниң бирәр саһә бойичә мәхсус бәлгиләнгән мәслиһәтчиси.