Исим [парсчә] «ботаника» ①әтиргүл аилисидики йопурмақ ташлайдиған дәрәх. Сортлири көп болуп, соғуққа чидамлиқ; йопурмиқи тухум шәкиллик; баһарда чечәкләйду, хушбуй пурайду; мевиси шар шәкилдә, рәңги йешил, пишқанда сериққа өзгириду, тәми чүчүмәл болиду: әйнула мураббаси. ②Шу өсүмлүкниң мевиси.

[Әрәбчә+парсчә] ①исим. Әйиби, нуқсани бар, әйибләнгүчи, гунаһкар шәхс: сақчи әйибдарни сот мәйданиға елип барди. ②Сүпәт. Җисманий җәһәттин бирәр кәмчилик, нуқсани, иллити болған, әйибнақ, әйиблик: әйибдар бала.

Рәвиш. Наһайити, бәк: әң йахши. Әң татлиқ.

Сүпәт. Әһмийити бар, әһмийәткә игә: бүгүнки сөһбәт бир әһмийәтлик дәрс болди.

Әврә һәм чәврилири бар, көп уруқ-авладлиқ:-вай-вуй! Ундақта, көчитиңиз әврә-чәврилик болуп кетидикән дә, деди у бовайға.

Бир әвладтин йәнә бир әвладқичә; балидин балиғичә: улуғларниң нәсһити әвладму әвлад давамлишиду.

Сүпәт [әрәбчә] даимий; мәңгү: әбәдий хатирә. // Әбәдий сақланмақ.

«Әпсаниләшмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: миллий армийә җәңчилири бу йәрдин һеч нәрсигә нәзәр көзини салмай өтүп кәткәндин кейин рәвәндә миллий армийиниң йахшилиқини бирни он қилип сөзлигән, һәтта әпсаниләштүривәткән.

«Әпсусланмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: кейин улар қилғанлириға қаттиқ әпсуслиништи.

«Әплимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Исим. Әпәндичилик: дадам оттуз йил әпәндилик билән шуғуллинип, маарипқа өчмәс төһпиләрни қошти.

Исим [әткән+чай] қениқ дәмләнгән қара чайға сүт вә туз арилаштуруп етилгән чай: у узақ йиллар давамида әткәнчайға адәтлинип қалғаниди.