Пеил. Әпсиз дәп билмәк, әпсиз көрмәк; әпсиз һаләткә чүшүп қалмақ: муәллим бу һаләттин өзиму әпсизлинип удул садиқ тәрәпкә қарап йол алди.

Исим. Әпкәш билән су вә башқа нәрсиләрни тошуйдиған адәм.

Исим [әрәбчә+парсчә] давамлиқ әпйүн чекидиған, әпйүнхумар адәм: хәлқниң көз йеши, налиси әпйүнкәшләрниң ислашқан дилини еритәлмәйду.

Сүпәт. Һәммә тәрәпни тәң көзитип, тәң һесабқа алған, омумий җәһәтләрни көздә тутқан: оқутушниң асасий вәзиписи оқуғучиларға әтраплиқ, системилиқ пәнний билимләрни бериш. // У формулини әтраплиқ йешип бәрди.

Исим [әт+йан] бәдәнниң һәммиси, пүтүн бәдән; тән: униң кәндир йипи билән бир нәччә йеридин мативалған көңликидин аптапта көйгән қапқара әтйанлири көрүнүп туратти.

Исим. Әтивари йоқ, әтиварсиз һаләт.

Исим [әҗдиһа+гүл] «ботаника» чоқа аилисидики көп йиллиқ йаки икки йиллиқ тик өсидиған саман ғоллуқ өсүмлүк. Йопурмақлири нөвәтлишип өсиду, йупурмиқиниң узунрақлири иллипс йаки төмүнә шәклидә болиду; гүли йаз вә күздә ечилиду.

Сүпәт. Һәйран, таң қаларлиқ, тәәҗҗүпләнгүдәк: имам муһәммәттәк йаш касипқа бу һал техиму әҗәблинәрлик туйулатти.

Сүпәт. Йахши тәрбийә көрмигән, әхлақ-пәзиләттин айрилған, интизамсиз, әдәпсиз: әхлақсиз бала.

Исим. Әхмәқлиқ, әхмиқанилик.

«Әдәбийат» йазғучи, шаирларниң қәләмкәшлик ишида йаратқан төһписи, қолға кәлтүргән нәтиҗиси: көчүрмикәшлик йаки оғрилиқ әдәбий иҗадийәттики әң пәскәш хаһиш.

Пеил. Әдәп-әхлақтин чәтлимәк; әхлақсизлиқ қилмақ: бу балилар әҗәбму әдәпсизлишип кәтти, -деди разиқ ишикни йепиветип.