①Әркәк вә чиши: қозиниң әркәк-чишисини пәрқ әтмәк. ②Көчмә мәнилик сөз. Йахши-йаман, епи-җипи: йолниң әркәк-чишисини билмәк. Ишниң әркәк-чишисини билмәк.

Исим. Диал. Калпук, ләв.

Диалект. Һәр хил-һәр йаңза; оң-тәтүр, егиз-пәс.

①«Әзизлимәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: бир аилидики әр вә айал тәрәп бир-бирини әзизләшсила аилидә йахши кәйпийат барлиққа келиду. ②Һөрмәткә, етибарға, алаһидә йахши көрүшкә еришмәк: ашу күнләрдә базарниң һеч қәйеридә сарҗа болмиғачқа уни ездәватқанлар арисида әзизлишип кәтти.

Исим [әрәбчә] <پەلسەپە> Әзәлдин тартип бар, мәвҗут дәп һесаблинидиған көз қараш, идийә, чүшәнчә.

«Әстәрлимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: айалим йотқан-көрпини әстәрлитип кәлди.

Сүпәт. Әскәргә, қошунға аит болған; һәрбий: әскирий күч. Әскирий хизмәт.

Пеил. Көз алдиға, йадиға кәлтүрмәк, аңқармақ, әскә алмақ, әслимәк.

Исим [әрәбчә] бирәр иш-һәрикәт, вәқә, һадисә садир болуп турған пәйт, пурсәт, чағ: шу әснада ичкиридин соға артқан ешикини һәйдәп балиниң дости чиқти.

Исим. Әсәбийләргә хас миҗәз, характер: керәм арқисиға бурулуп һелиқи адәмгә лаппидә қаривалди-дә, әсәбийлик билән варқиривәтти.

Сүпәт [әрәбчә] учиға чиққан, өтүп кәткән, әң йаман, әң қәбиһ, әң йавуз (пәқәт сәлбий мәнидә қоллинилиду): билимсизлик йеңилиқниң әшәддий дүшмини.

Әқил вә парасәт: һакимниң байатинқи гепи көңлүмгә йағдәк йеқип ичимдә униң әқил-параситигә қайил болдум.