Сүпәт. Әп болмиған, биәп, қулайсиз: бовай гепиниң давамини қилишни әпсиз көргәндәк бирдинла тохтап қалди.

Исим [әрәбчә] «йезиқ тили» пикир; пикирләр.

Исим. Әпйүн терийдиған, әпйүн сатидиған киши.

Имлиқ сөз. Әттәң.

Пеил ①гөш қошулмақ, әт қонмақ; сәмримәк: үч айдин буйан кесәл тартқан бовамниң кесәлдин сақийип, чирайиниң әтлинип қалғанлиқини көрүп, ихтийарсиз көзүмдин йаш кәтти. ②Көчмә мәнилик сөз. Һал-әһвали, турмуши, күни йахшиланмақ, һалланмақ, бейимақ: бу йил ғәйрәт қилип ишлисәк әтлинивалимиз, келәр йили ешинивалсақ, йәнә бир йили бейип қалмаймизму?

[Әрәбчә] ①исим. Амма арисида қазанған нам, абруй, ишәнч, нопуз, инавәт, һөрмәт: ақ сарай болған билән, зәдивали йоқ икән. Алдирап бәргән көңүлниң әтивари йоқ икән. ②Сүпәт. Йуқири баһалиқ, қиммәт, аз учрайдиған, есил, қиммәтлик: бу таш дунйадики йәтмиш икки хил әтивар дориларниң зәррилиридин йасалған. ③Сүпәт. Әзиз, әркә: кичикидә әтивар болуп өскән савутҗанниң мәсум қәлбигә бу дәшнәмләр нәштәр болуп санҗилип, йегини гелида қалатти.

Исим [әҗдиһа+оти] «ботаника» башақлиқлар аилисигә киридиған көп йиллиқ саман ғоллуқ өсүмлүк. Униң ғоли вә йопурмақлиридин йамғурлуқ, арғамча вә қәғәз қатарлиқларни йасиғили болиду.

Тиркәлмә сөз. Әҗәбки: типтинч көк асманмиш, йултузлар парқирап турғанмиш. Әҗәбким, йәтмишчә ай чиқип һәр бири зәр шола чачқанмиш.

Әхлақ вә пәзиләт: адәмдә пул, мал-мүлүк болғандин сирт билим, аң, әхлақ-пәзиләт болуши лазим.

Рәвиш [әрәбчә+парсчә] әхмәқләргә хас, әхмәқләрчә: һазирқи җәмийәттә ғайә билән әхмиқанә хийалниң пәрқини айриғили болмайду.

Сүпәт [әрәбчә] бәдиий әдәбийатқа, йезиқчилиқ ишлириға, йазғучи, әдибләрг даир, аит; әдәбийат тәләплиригә җаваб беридиған: әдәбий әсәр. Һазирқи заман Уйғур әдәбий тилиниң имла қаидилири кәң җамаәтчилик билән йүз көрүшти.

Сүпәт. Әдәп-әхлаққа, тәртип-интизамға риайә қилмайдиған; тәртипсиз, әхлақсиз, биәдәп: әдәпни әдәпсиздин өгән (мақал).