Пеил. Әпсанигә айланмақ.

Исим. Әпсун оқуйдиған киши; җадугәр, сеһиргәр, сеһирчи.

«Әпләштүрмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Исим [әрәбчә] «йезиқ тили» әтир, упа-әңлик қатарлиқ хушбуй зиннәт буйумлирини сатидиған киши; әтирчи.

Исим [әрәбчә] бир йүзи йалтирақ һәм гүли очуқ көрүнидиған, йәнә бир йүзиниң гүли сус йәрлик йипәк рәхт.

Сүпәт. Әтә болидиған, әтә қилинидиған, әтә йүз беридиған, әтигә атап қойулған: әтилик иш. Әтилик тамақ.

Рәвиш ①мәлум бир мәқсәт йушурунған һалда, билмәскә селип; билип туруп, қәстән: мән қизниң роһий интилишлирини билиш үчүн әтәй уни көпрәк сөзләттим. ②Алайитән, мәхсус, атап: мән әтәй сизни йоқлиғили кәлдим.

Рәвиш [әрәбчә] ①һәйран қаларлиқ, қизиқ, ғәлитә: әпәндим һәйран болуп, хотунидин:-хотун, әҗәб сән үч айдила туғдуңғу?-Дәп сорапту. ②Җүмлидә ениқлиғучи ролида келип, «интайин, наһайити, таза, бәк, немидегән » ләргә охшаш күчәйтиш, ашуруш мәнилирини билдүриду: йарниң ети рәйһанму, чечи сумбул бостанму? Сөзлири әҗәб татлиқ, һәсәл-нават қошқанму?

Пеил [елип+чүшмәк] егиздин елип чүшмәк, йуқиридин төвәнгә йөткимәк: шакир өгзисидики қурутулған кишмиш үзүмдин бир севәт әчүшүп җүрәткә йоллуқ тутти.

Исим [әрәбчә+парсчә] әхләт, төкүш үчүн мәхсус аҗритилған, тәййарланған җай, орун.

Исим [әрәбчә] әдәбий әсәрләрни йезиш билән шуғулланғучи киши; йазғучи, шаир, қәләмкәш: у даңлиқ алимлар, әдибләр тоғрисида қизиқарлиқ һекайиләрни сөзләп бәрди.

Исим ①әдәбийат-сәнәт әсәрлири арқилиқ турмушни образлиқ әкс әттүрүш, шуниңдәк идийиви һессийатни тоғра, ениқ, җанлиқ ипадиләш дәриҗиси. ②Йазғучи, әдибләрниң йезиқчилиқ ишлиридики кәспий маһарити.