Ә

Әһл

Исим [әрәбчә] ①бирәр саһә, кәсип йаки даирә кишилири: кәсип әһли. Билим әһли. ②Мәлум бир җайда йашайдиған, топлишип олтурақлашқан кишиләр, аһалә: йурт әһли. Шәһәр әһли. ③Бирәр иш-һәрикәткә қатнашқучи, дахил болғучи кишиләр, җамаәт: мәҗлис әһли.

Әвлад, Әвлади

Исим [әрәбчә] ①бир ата-бовидин тарқалған уруқ-җәмәт, нәсил: басит бовайниң йүздин артуқ нәврә-чәвриси өлүп кәткән болсиму, әмма униң төт әвлади икки йүз йәтмиштин ашиду. ②Бир дәврдә йашиған кишиләрниң нәсли: бүгүн чүшәнмисә әтә чүшиниду. Бүгүнкиләр чүшәнмисә, кәлгүсидики әвладлар чоқум чүшиниду!… ③Бир дәврдә туғулуп өскән кишиләр: йаш әвлад. Биринчи әвлад.

Әпйүнгүл

Исим [әпйүн+гүл] <ботаника> әпйүнгүл аилисидики икки йиллиқ саман ғоллуқ өсүмлүк. Гүли қизил, һал йаки ақ рәңлик болиду; мевиси шар шәклидә болуп, техи пишмиған вақтида пости тилип қойулса әпйүн ишләшкә болидиған бир хил ширнә еқип чиқиду; мевә шакилини дора қилишқа болиду. Ағриқ пәсәйтиш, тинчландуруш, ич сүрүшни тохтитиш роллириға игә.

Әтсиз

Сүпәт ①ети, гөши йоқ, әт қонмиған, гөшсиз, йадаңғу, җүдәңгү, оруқ: униң өзини қутқузувалған ниҗатчисиға болған миннәтдарлиқ йашлири әтсиз мәңзини бойлап еқип чүшүшкә башлиди. ②Көчмә мәнилик сөз. От-чөп вә башқа өсүмлүкләр йахши өсмәйдиған, кәм һосул, үнүмсиз: әтсиз тупрақ.