Исим ①адәм, һайван қатарлиқ җанлиқларниң чоң тәрити, гәндә: адәм поқи. Мүшүк поқи. ＊Оруқ калиниң поқи йоған (мақал). ②Метални тавлиғанда қалған қалдуқ: күмүш поқи. ③Көчмә мәнидики сөз. Иқтидарсиз, керәксиз, қолидин иш кәлмәйдиған адәм:-вай поқ,-деди дадиси униңға қаттиқ хапа болуп,-шунчилик ишни қамлаштуралмай домсийип турғинини.

Өз өзигә қаттиқ хапа болмақ, өз өзигә рәнҗимәк.

Исим [русчә] каридор вә өйниң тахтай орнитилған асти йүзи: мухтәр ички кесәлләр бөлүмидә пол сүртәтти.

Рәвиш. «Полтуң» қилип аваз чиқарған һалда, «полтуң» қилип: абит почи пор терәктәк полтуңңидә өстәңгә моллақ етип чүшүп кәтти.

Исим «ирқ» полшиниң асасий аһалисини тәшкил қилған, ғәрбий славйанларға мәнсуп хәлқ.

Бирәр ишни қолиниң учидила, әпләп-сәпләп, бир амал қилип: помлап-сомлапла өткүзүвәтмәк.

Тәқлид сөз. Бир нәрсә етилған, йерилған, йаки бир йәргә тәгкәндә чиққан аваз: лампучка «поң» қилип етилип кәтти.

Интайин паскина; дөт, калва.

Питир вә сәдиқә.

Исим ①полаттин йасалған бир йаки икки бислиқ, сепи бар кесиш әсваби. <②Сана» түрлүк истанокларниң кәскүчи қисми.

«Пичирлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: сөзлә әй, ишқим таңлириға өрлигән чолпан, пичирлитип җинәстидәк ләвлириңни сир немидә?. . .

«Пихилдимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: икки бала пихилдишип күлүшкиничә орунлиридин турушуп һойлиға чиқип кетишти.