Исим. Диалект. Һаҗәтхана.

Рәвиш ①«пок» қилған һалда: мән һарвиға лиқ йүк бесип келиватқинимда, һарва чақи орәккә поккидә чүшүп, етилип кәтти. ②Күтүлмигәндә, уштумтут: у ишикигә келип әмдила босуғидин атлишиға, поккидә икки адәм өйгә кирип кәлди.

«Полтуқлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Исим [русчә«чехчә] «уссул» бир хил уссул, әслидә чехлардин тарқалған. Уни икки сәпкә тизилип, җүпҗүп болуп ойнайду: нахша орнини шоқ, җушқун полка алди. Мамут һәммә нәрсини унтуди.

Пеил. Көпмәк, домбаймақ: чолпан сүткә тойуп, қорсиқи помпийип кәткән пақланни тутуп туруп дадисидин сориди.

Пеил. Түрмәләкләп йиғмақ, калләк қилмақ: улар маңа қарни помлақлап етишатти.

Исим [русчә«италийанчә] «музика» кунупкилиқ бир хил музика әсваби. Ички қисмиға нурғунлиған метал тарлар вә тивитлиқ рәхт оралған болқисиман кичик тайақчилар орнитилған болуп, тили бармақ билән бесилған һаман тайақчилар тарға урулуп, аваз чиқириду.

Исим. Питнихор адәм қилидиған иш-һәрикәт, қилиқ: питнә қилиш адити: питнихорлуқ қилмақ.

Пеил. Өзини һәр йанға уруп, пут-қолини силкип һәрикәт қилмақ; тепирлимақ: чоққилар үстидә гүрүлдәр боран, кәң йейип қанитини учиду бүркүт. Гойа у, қоғлайду алдиға селип, қачмақта питирлап қарамтул булут.

Сүпәт. Пичиқи бар, пичақ асқан: пичақлиқ адәм.

Исим. Кийим пичиш иши, кәспи: пичимчилиқ қилмақ.

Сүпәт [әрәбчә+парсчә] бирәр шәхс, иш-һәрикәт йаки идийә йолида җенини пида қилидиған, өзини атайдиған; чәксиз садақәтмән: пидакар җәңчи. Пидакар киши.