«Азаблимақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: бу паҗиәдә өзиниңму қоли барлиқи үчүн, у қаттиқ азаблинип ичидин түгәп йүрәтти.

«Азаблимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: улар мөмин акини техиму еғир җисманий азаблар билән азаблашти.

Түрлүк азаб вә оқубәтләр, җәбир җапа, мушәққәт вә қийинчилиқлар: вәзирниң айали көргән чүшини вә кечә тартқан азаб-оқубәтлирини бир-биридин байан қилипту.

Исим [әрәбчә] ①җисманий йаки роһий җәһәттики қийнилиш; еғирчилиқ: туғут азабини ана биләр (мақал).＊Орунсиз ғәзәп-өзүңгә азаб (мақал). ②Җапамушәққәт; мүшкүллүк, қийинчилиқ: йол азаби-гөр азаби (мақал).＊Мән бу мусапини миңбир азабта бесип түгәттим.

Әң төвән мөлчәрлигәндә, әң төвән һесаблиғанда: у, бу китабни аз дегәндә икки күндә оқуп болиду.

Азму әмәс, көпму әмәс, мәлум миқдарда, мәлум дәриҗидә; аз-паз: растини ейтқанда һәммә кишидә аз-тола кәмчилик, хаталиқ болиду.

Миқдар йаки сан җәһәттин көп қиливәтмәй, аздин-аздин, азрақ-азрақтин: аз-аздин алмақ.

«Аз» сөзиниң тәкрарлиниши.

①Сүпәт. Сан йаки миқдар җәһәттин көп әмәс; кәм: пули азниң ғеми аз (мақал).＊Дост көп, тоғриси аз (мақал). ②Сүпәт. Йетәрлик әмәс; купайә қилмайдиған, қанаәтлинәрлик болмиған: у һелила инисиниң достидин аңлиғанлири үчүнла айали майсихан чойунниң йүзигә түкүрсиму, өйдин һазирла қоғлап чиқарсиму аз… ③рәвиш. Бәзи-бәзидә, кәмдин-кәм; гаһ гаһ: у тала-түзгә аз чиқатти.

Сүпәт [парсчә] «йезиқ тили» сәрәмҗанлаштурулған, тәртиплик, безәлгән: һәммә йақ арәстә қилинған, кишиләр байрамлиқ кийимлирини кйигән дағдуғилиқ мәнзирә көз алдимда гәвдиләнди.

Қалаймиқан, рәтсиз: у қолиға супидики йоған вә еғир палтини алди-дә, көтәкниң арваң-сарваң путақлириниң арисиға күч билән урди.

«Химийә» органик бирикмиләрниң чоң бир түри. У бензол вә униң туғундилирини өз ичигә алиду. Бу түрдики бирикмиләрниң молекулисида бир йаки бирнәччә бензол йадроси болиду.