Исим [русчә«латинчә»] тарихи сөз. Натиқ.

Тақабил турмақ, сақлап қалмақ; қоғдимақ, муһапизәт қилмақ:-униң меңишлириға кечә-күндүз йаки иссиқ-соғуқ ара туралмайду,-деди аблиз. *-Шунчивала адәмниң җениға ара турған мушу бала әмәсму?!-Деди у көпчиликкә қарап.

①Икки тәрәп оттурисидики һесаб-китаб, елим-берим түгигән; мунасивәт үзүлгән:-иккимизниң ариси очуқ, униң пулини мән аллиқачан төливәткән,-деди у гидәйгән һалда. ②Аридики чүшинишмәслик, адавәт түгигән:-обдан қизим,-дәп давам қилди тиллахан,-мән ана, сән бала, иккимизниң арисиниң очуқ болғини йахши.

1. ①Исим. Икки нәрсә йаки икки нуқта оттурисидики мусапә, арилиқ: бехилға қол билән йанчуқниң ариси 40 күнлүк йол (мақал). ②Исим. Қатар, сәп; оттура: ариға алмақ. Ариға қатмақ.＊Мән үч оғул арисида бирла қиз идим .③Исим. Икки вәқә, һадисә йаки пәйт отторисидики вақит; пурсәт: аридин алта ай өтүп кәткән болсиму, зулал уни бирәр қетимму йоқлимиди. ④Исим. Кишиләр оттурисидики өзара мунасивәт; алақә: арини бузмақ, арини үзмәк.

2. Исим. А:ра -деһқанчилиқта ишлитилидиған, төмүр һәм йағачтин йасалған чишлиқ сайман: үч чишлиқ ара. Бәш чишлиқ ара.

Рәвиш. Гаһ-гаһ, бәзи-бәзи, анда-санда, бирә-бирә: у ара-сирә тамиқини чакилдитип қойатти.

Ара-сирә.

①Хиҗаләт тартиш, уйилиш туйғуси; уйат, ар вә номус: у ар-номус күчи вә қизлиқ ғурури билән өзини мәһкәм тутуп, турғунниң йениға аста келип тохтиди. ②Кишиләрни улуғлайдиған, кишиләргә һөрмәт беғишлайдиған хисләт, пәзиләт: ар-номусни сақлаш үчүн һәрқандақ гүзәллик вә һузур-һалавәттин ваз кечишкә тоғра келиду.

1. Исим [әрәбчә] өзигә мунасип, әп көрмигән иштин, нәрсидин хиҗаләт болуш, уйилиш туйғуси; уйат, номус: ар алмақ. Ар кәлмәк.＊Өз атам малдәк сетип, қилмақчи қәсти пул мени. Пул үчүн арни сетип, қилмачи әсли қул мени.

2. Исим [русчә<франсузчә><латинчә>] <миқдар сөз> метир системисидики 100 квадрат метирға йаки 0.15 Моға тәң болған өлчәм бирлики. Бир гектарниң йүздин бир қисми.

Ар-номус қилидиған, иза тартидиған, хиҗил болидиған: айгүл хели ар-номуслуқ қиз болди.

Сүпәт [әрәбчә] «йезиқ тили» адәмгә, чин инсанға хас: адәмий хисләт.

«Адәмләштүрмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: тәбиәт күчлириниң адәмләштүрүлүши арқилиқ әң дәсләпки худа пәйда болди.

Пеил «әдәбийат» җанландуруш усулиниң бир хил шәкли. Буниңда җанлиқ вә җансиз нәрсиләр һәтта абстракт чүшәнчиләрму адәм қилип йезилиду. Бу усул тилниң җанлиқлиқи билән лирикилиқини ашурушта зор рол ойнайду.