Исим. Хатирҗәмлик, арамлиқ: кишиләрниң көңли бирәр нәрсидин араз йегәндә, қизиқ бирәр чақчақ аңлиса, көңлидики ғәшлик көтүрүлүп, күлкә ичидә өз көңлигә арамчилиқ тапиду.＊Садирға «уһ» дегүдәк арамчилиқ ахир несип болди.

Сүпәт [парсчә] арам беридиған; раһәт, һузур вә асайишлиқ беғишлайдиған: кәчниң нәм, пакиз, арамбәхш һаваси тәнгә һузур беғишлайтти.

Исим [парсчә] ①һардуқ, дәм: арам алмақ. Арам бәрмәк.＊Палта чүшкүчә көтәк арам апту (мақал). ②Хатирҗәмлик, раһәт, һузур: лекин ана йалғуз қизиниң алиқанлиридин җениға арам сезиду .③Көчмә. Айилиш, сақлиниш: мевә-чевә ашлиққа арам бериду.

Исим «җуғрапийә» деңиз-окйанлар йаки тәбиий көл вә дәрйалардики әтрапи су билән оралған қуруқлуқ.

Исим. Мунасивәттә көрүлгән йериклик, адавәт, өзара өчмәнлик: бизниң аримизға кимләр аразлиқ салғанлиқини көпчилик ахир билиду.

Пеил. Өчәкәшмәк, зитлашмақ: улар қандақла ишта болмисун, әрлири билән гаһ йошурун, гаһ ашкара аразлишип йүриду.

«Аразлаштурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

«Аразлаштурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

«Аразлашмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: икки оттурида гәп тошуп кишиләрни аразлаштуруш пәскәшлик болиду.

Исим [әрәбчә] биравни әйибләп, гүдрәт сақлап, гәпләшмәй йүрүш һалити: бу қетим һәтта араз болуп қалғанлар биләнму хуш чирай учраштим.

Сүпәт. Аричи бар: арачлиқ там. Арачлиқ севәт. Арачлиқ ишик.

Исим. Икки нәрсә оттурисидики бошлуқ; чак, кавак, йериқ: авут азрақ саман билән какил лай етипту вә тамниң арачлирини сувапту.