Исим. Аталғу I: бу әсәрниң тили һазирқи тилға йеқинрақ, әрәб-парс аталмилири азрақ.

Сүпәт ①ениқ аталғуси бар, нами бекитилгән. ②Өлчәм бирликиниң нами билән кәлгән: аталғулуқ сан.

Исим «тил-йезиқ» тилшунаслиқниң аталғуларни тәтқиқ қилидиған бир саһәси.

Исим. Аталғушунаслиқ илминиң мутәхәссиси.

Сүпәт ①ениқ аталғуси йоқ, аталғуси техи бекитилмигән йаки қелиплаштурулмиған; аталғуға игә болмиған. ②Өлчәм бирликиниң нами билән кәлмигән: аталғусиз сан.

1. Исим. Бирәр саһәдә, мәлум бирнәрсиниң намини билдүрүп келидиған исим йаки исим характерлик сөз вә йаки сөз бирикмиси: математика аталғулири. Химийә аталғулири.

2. Исим. Диалект сөз. Ат тутушқа ишлитидиған арғамча; салма.

Исим [русчә«франсузчә»] шиддәтлик һуҗум, қайтурма һуҗум.

Сүпәт. Атиқи бар, нами, даңқи чиққан; мәшһур, намдар:-мән бағдадлиқмән,-дәп башлиди у сөзини,-атам бағдадниң атақлиқ кишилиридин иди.

Исим ①нам-абруй, шөһрәт, даңқ: йаман атақ билән йүргәндин, йахши атақ билән өлгән әвзәл (мақал). ②Қандашлиқ йаки тойлишиш мунасивити болмай туруп туғқанлиқ нами билән йүргәнләргә нисбәтән ейтилиду: атақ ата. Атақ бала .③Унван:-мубарәк болсун, өзлиригә «алаһидә дәриҗилик ашпәз» дегән илмий атақ берилипту!-Деди мутәллип хушаллиқ билән.

Исим. Ваңниң оғуллирини тәрбийилигүчи әр киши.

1. «Атимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: чиң сулалиси дәвридә бу йәргә келип маканлашқан уйғурларму шу җайда йүсүп сәккакиниң қәбриси болғанлиқи үчүн бу йуртни «хунихай мазар» дәп аташқан.

2. «Атимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: тарихта өткән нурғун қәһриманлар өзлириниң әзиз җанлирини хәлқниң азадлиқи үчүн аташмидиму?!

Атармән вә чапармән: қормалниң атармән-чапармәнлири кочиларға йейилған һалда мәһәллимумәһәллә, өймуөй ахтурушқа киришип кәтти.