Ахшамниң әң дәсләпки пәйти, әмдила қараңғу чүшкән вақит: бәзиләр аввал ахшамда ухлиған болсиму, лекин уйқуси узаққа давамлишалмайду.

Аввал һәм ахир, илгири-ахири.

Рәвиш [әрәбчә] ①башлиниш пәйти, вақти; дәсләпки пәйт: аввалахир. Аввал ахшам. ②Илгирики вақитларда; илгири, бурун: уларниң турмуши аввал қандақ болса, һазирму шундақ икән. ③Һәммидин алдин, алдин, дәсләп: кириштин аввал чиқишни ойла (мақал).

Пеил. Өзини тинчитмақ, бәзлимәк, хатирҗәм болмақ, дәрд-әләм, қайғу-һәсрәттин халас болмақ: ана қизиниң тәсәллисиниң күчи билән аста-аста авунуп, көз йашлирини сүртти.

«Авундурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

«Авундурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

«Авунмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: униңға һәмраһ болуватқан қизлар, пүтүн тәсәлли сөзлирини ишқа селип, уни авундуруш билән аварә иди.

Исим. Көңүлни тинчитқучи, бәзлигүчи, хатирҗәм қилғучи: чиқардим бир йәкүн ахир өмүр мәнзилидин шундақ, өмүрдур бир күрәш, һәргиз әмәс у бизгә авунчақ.

Сүпәт. Көп, җиқ, нурғун: уруқ йеңи, сап вә хасийәтлик болғандила авун һосул елиш мумкин.

Пеил. Көпәймәк, нурғунлимақ, ашмақ, улғаймақ: у уруқини қолда селивиди сүпәткә дәхли йәтти, һәм иш авумиди. Бу тиришчанлиқлар карға кәлмиди.

Пеил. Диалект сөз. Ғәйвәт қилмақ, йаманлап бәрмәк.

Исим. Көчмәнчи чарвичилар орунлашқан җай; қишлақ: авулға чүшкән дүшмән пүтүнләй йоқитилди.