Исим [әрәбчә] «дин» җамаәт ихтийариға өткән, мәсчит, мәдрисиләргә вәхпә қилинған мал-мүлүк, йәр-земин вә шу қатарлиқ нәрсиләр: бир ай дегән оттуз күн, бир йил дегән үч йүз атмиш бәш күн, күнигә болмиди дегәндә үч-төт сәр тәңгә тапса, җәмләп көрүңлар қанчә болуп кәтти? Буниңдин башқа той-төкүн, нәзир-чирағ, әвқап кирими қанчә болиду?

Пеил. Әвзәл болмақ, йахши болмақ, артуқлуққа игә болмақ.

«Әвзәлләштүрмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

«Әвзәлләштүрмәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

«Әвзәлләшмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Исим. Әвзәл шараит, әвзәл хусусийәт: дөлитимизниң шәһәр-базарлиридики ишқа орунлаштуруш хизмитидә йеңи бир вәзийәт йаритиш үчүн, сотсийалистик түзүмниң әвзәлликини җари қилдурушимиз лазим.

①Сүпәт [әрәбчә] йахши, әла, обдан, артуқ: миң аңлиғандин бир көргән әвзәл (мақал). ②Исим [әрәбчә] лай һәм гәҗдин кичик һәм назук қилип ишләнгән йаки ишик-деризиләрниң кешикиниң йүзи тәрипигә чиқирилған пилта-нава. ③Пилта-нава қақидиған әсваб.

Исим [парсчә] өйниң ичигә йуйунуш үчүн йасалған үсти йепиқ ора: һисамидин дамоллиниң әвризи үстигә көк рәңлик сидам пишшиқ хиш йатқузулғаниди.

Исим [әрәбчә] «дин» ①шәриәт бәлгилимиси бойичә тәнниң кишигә көрситишкә болмайдиған йери, йәни әрләрниң киндиктин тизғичә, айалларниң биләкниң беғишидин бойунғичә, бойундин ошуққичә болған қисми. ②Җинси әза: әвритини йапмақ.

Әврә вә чәврә, адәмниң үчинчи, төтинчи пушти; әвлади: җалалидин бовайниң тоқсандин артуқ әврә-чәвриси бар.

Әврә һәм чәврилири бар, көп уруқ-авладлиқ:-вай-вуй! Ундақта, көчитиңиз әврә-чәврилик болуп кетидикән дә, деди у бовайға.

Исим. Нәвриниң балиси: бу бала Абдуқадир Дамолламниң әвриси болиду.