Сүпәт. Йумшақлиқ, еластиклиқ, егилишчанлиқ: бу мәзгилдә өсмүрләрниң һәрикәт паалийәтлиридики әвришимлик чоң болиду.

[Парсчә] ①исим. Йипәк, мәшүт. ②Сүпәт. Көчмә мәнилик сөз. Егилишчан, назук, зилва: әвришим бой.＊Әрниң көңли әвришим (мақал).

Исим. Үлгә қилинидиған буйум; өрнәк, нусха: мал әвришкиси.

Сүпәт. Әвришкиси бар, әвришкә қилишқа тәййарланған: әвришкилик мал.

Сүпәт. Әвҗигә чиққан, йуқири пәллигә йәткән: Тейипҗан Елийев қатарлиқ шаирларниң бу һәқтики шеирлиридин ромал уссулиниң әвҗлик, лирик уссул икәнликини биливалалаймиз.

Исим [әрәбчә] ①күчийиш, зорийиш, йуқири көтүрүлүш: әвҗ алмақ. ②Йуқири пәллә: нахшиниң йуқири әвҗи. // Әвҗигә чиқмақ.

Исим [әрәбчә] «ботаника» сериқ чай аилисидики көп йиллиқ, саман ғоллуқ өсүмлүк. Мевиси ғоза шәклидә, уруқи көп, қарамтул пор рәңдә болиду; пүтүн тени дора қилиниду. Униң иссиқни тарқитиш, зәһәрни қайтуруш, ишшиқни йандуруш, қанни маңғузуш роли бар. У йәнә «сериқ чай вә дала чай» дәпму атилиду.

Имлиқ сөз. Әпсуслиниш, әҗәблиниш мәнилирини билдүриду:-әһәй.. . Төгә менип туруп, төгисини издәпту, дегәнниң өзи шу-дә!

Имлиқ сөз. Йөтәлгәндә чиқидиған қаттиқ аваз.

Пеил ①бир-биридин һал-әһвал, тинчлиқ-аманлиқ сорашмақ: әхтәм гүлчәмхан чоң анамға қарап келиветип, гүллүк йенида икки қолини көксиниң үстигә җүпләп тәзим қилди. Қәддини руслап әһваллашти. ②Һаллашмақ, параңлашмақ, сөзләшмәк; пикирләшмәк: ташвай кишиләргә салам бериду вә улар билән қизғин әһваллишиду.

Исим [әрәбчә] һал-әһваллар, вәзийәт, шараит: тәрҗиман һиндистанға хели көп қетим кәлгән болғачқа, бу йәрниң әһвалати билән пишшиқ тонуш иди.

Исим [әрәбчә] ①мәвҗут болған йаки йүз бәргән һаләт, пәйда болған кәйпийат, вәзийәт: инқилаб дәвридә әһвалниң өзгириши наһайити тез болиду. ②Турмуш шараити, һал-әһвали, күни: өй әһвали.＊Өйүңдики әһвални қошнаңдин сора (мақал).