Рәвиш [әрәбчә] «йезиқ тили» һәр заман, бир заман, бәзидә: сәбри гөһәр, сир алтун, сири әһйан өзгидур. Сири айан әһлигә, өмри гәрйан өзгидур.

Исим [әрәбчә] «йезиқ тили» бәрпа, бина: әһйа қилмақ.

Сүпәт. Әһмийити бар, әһмийәткә игә: бүгүнки сөһбәт бир әһмийәтлик дәрс болди.

Сүпәт. Әһмийити, етибари, зөрүрийити йоқ, муһим әмәс: буларниң һәммиси алмас үчүн әһмийәтсиз бир немә иди.

Исим [әрәбчә] ①бирәр нәрсә йаки ишниң кишилик һайатида, җәмийәттә, вәқәликтә тутқан орни; қиммити; муһимлиқи; роли: әһмийити бар. Әһмийити зор. ②Етибар; диққәт-етибар: әһмийәт бәрмәк.

Исим [әрәбчә] бир мәһәллидә йашаватқан кишиләр, бир мәһәллиниң адәмлири, әл-җамаәт: тохти көпчиликкә:-қени, җамаәт, әһлимәһәллә мушу йәрдә икәнмиз, бу тоғрида мәслиһәтлишип бақайли.-Деди.

Исим [әрәбчә] «тарих» оттура әсирдә муқәддәс земинни истела қилиш үчүн ғәрбтики христианларниң қилған һәрбий йүрүшигә қатнашқучилар, улар кийимлиригә вә қораллириға сәлип (крест) бәлгисини қадивалған, шуңа әһлисәлип дейилгән.

Исим [әрәбчә] ①бирәр саһә, кәсип йаки даирә кишилири: кәсип әһли. Билим әһли. ②Мәлум бир җайда йашайдиған, топлишип олтурақлашқан кишиләр, аһалә: йурт әһли. Шәһәр әһли. ③Бирәр иш-һәрикәткә қатнашқучи, дахил болғучи кишиләр, җамаәт: мәҗлис әһли.

Исим [әрәбчә] «йезиқ тили» һөкүм, әмр-пәрман, йолйоруқ: диний әһкам.

Исим [әрәбчә] пүтүшкән, бирликкә кәлгән қәтий сөз, вәдә, ләвз; қарар: әһдә қилмақ. Әһдисидин чиқмақ.

Исим [әрәбчә+парсчә] «йезиқ тили» қәтий вәдә: йоқ саңа бунда орун, сән әһдупәйман булғидиң, чин муһәббәт йолида бир сөз вә бир җан болмидиң.

Исим [әрәбчә+парсчә] йезилған һөҗҗәт, шәртнамә, келишим: әһдинамә түзмәк.