Пеил. Шәртләшмәк, вәдиләшмәк, сөз беришмәк: бурун биз үчәйлән әһдиләшкән вақтида, биллә йашап биллә өлимиз дәп ант ичишкәнидуқ.

Исим [әңлик+от] «ботаника» әңликот аилисидики көп йиллиқ, саман ғоллуқ өсүмлүк. Йопурмақлири топлишип өсиду вә сапақсиз келиду, мевиси қаттиқ, шәкли тухумсиман вә сус қоңур рәңдә болиду; йилтизи тебабәтчиликтә дора қилиниду.

Исим. Айалларниң мәңзигә, калпукиға сүртидиған қизил сүрмә.

Исим [парсчә] ①алтун, йақут қатарлиқ қиммәт баһалиқ метал вә ташлардин йасалған үзүк. ②Көчмә мәнилик сөз. Хасийәтлик, нурғун нәрсини қилишта қудрәтлик нәрсә, йол, нишанни көрсәткүчи: бовай көзлирини йирақларға тикип:-йеза игилик пәнтехникиси бизниң әңгүштиримиз, -деди.

①Сүпәт. Соғуқ миҗәзлик: бу бала сәл әңгизлик бала болуп қалди. ②Исим. Көчмә мәнилик сөз. Териккәклик; йиғлаңғулуқ: әңгизлик қилмақ.

①Исим. Соғуқ миҗәз, соғуқлуқ: бу балиниң әңгизи ешип қалған охшайду. ②Сүпәт. Көчмә мәнилик сөз. Териккәк; йиғлаңғу: бу бала бәк әңгиз бала бопту.

Рәвиш. Наһайити, бәк: әң йахши. Әң татлиқ.

Исим. Көпрәк «кәлмәк» йардәмчи пеили билән биллә келип: «пәйлидин йанмақ, йолға кирмәк, пәскойға чүшмәк, мақул болмақ, унимақ, көнмәк » дегәндәк мәниләрни билдүриду: билмәмсиз, садирму әйвәшкә кәлди. Қени, маңа қанчилик нәп берисиз?＊Буниң үчүн әзалар бурун ташливетилгән үнүмсиз йәрләрни қайтидин әйвәшкә кәлтүрди.

Им [әрәбчә] «йезиқ тили»①көпчиликкә, топланған, җәм болған халайиққа қарита қилинидиған хитаб, нида; әй халайиқ, әй адәмләр: моллазәйдин йәнә җакарлап мундақ деди:-әййуһәннас-ишитиңлар амухас, гунаһ рийа болсиму, җаза дегән раст. ②Көчмә мәнилик сөз. Һайаҗан, қайғу, ғәзәп вә азаблиниш туйғулирини ипадиләйдиған дад-пәрйад, шавқун-сүрән, күчлүк аваз: кәйнимгә бурулуп қаридим, әййуһәннас, тамниң төшүклиридин йоған-йоған йиланлар башлирини чиқирип, кушулдишип турмамду, бәдәнлирим шүркүнүп кәтти.

Исим [әйиб+намә] бирәр хата иш-һәрикәт йаки җинайи қилмишни паш қилиш һәққидики шикайәт хети, һөҗҗәт қатарлиқлар: һелиқи киши сериқ йасима чишлирини көрситип, әйибнамини оқушқа башлиди.

Сүпәт. Җисманий җәһәттин аҗиз, бирәр әзасида кәмчилики, нуқсани, иллити бар; мейип, мәҗруһ: мән униң мени йәргә қаттиқ уруп әйибнақ қилип қойушидин әнсирәшкә башлидим.

«Әйиблимәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: садиқ йиғин қатнашчилири тәрипидин «оңчил идийиси бар«, «дунйа қаришини йахши өзгәртмигән зийалий» дәп әйибләнди.