Сүпәт ①айали бар, хотун алған: айаллиқ әр дегән талаға қариса сәт болиду. ②Айал кишигә хас, айал кишидә болидиған: уни шу тапта айаллиқ виҗдани әйиблимәктә иди.

Сүпәт ①айал кишигә хас, айал кишигә аталған, айалларға мунасип: айалчә көңләк. Айалчә саәт. ②Айал кишигә охшаш, айал киши шәклидә: айалчә сөзлимәк. Айалчә йасанмақ.

Исим. Хотун-қизларға хас, айл кишиләрдә болидиған миҗәз, характер.

Исим [әрәбчә] ①хотун-қизларниң омумий нами, хотун киши: айаллар байрими. Айаллар бөлүми. Айаллар кесили. ②Ери бар хотун, рәпиқә (өз еригә нисбәтән):-һәй мәхлуқ, қандақ йүзүң билән мениң ерим үстидә гәп қиливатисән, -дәпту кәмәк һәййарниң айали.

Исим ①йағачтин ойуп йасалған, тәхсигә охшап кетидиған чоң қача: униң қолида дәз кәткән бир қапақ, йериқлири чәмбәрләнгән қопал айақ вә башқа әски-түскиләр бар иди. ②Тарихта җам, пийалә, қәдәһ қатарлиқларму бу нам билән аталған: мәхтумсула өз қоли билән айақларға сүт һариқини толдуруп қуйуп бир дәмдә һәммисини мәст қиливетипту.

Сүпәт. Айиғи бар, айиғи болған: узун айағлиқ немис әскири вагондин вагонға йүгүрәйтти.

Пеил. Ахирлашмақ, тамамланмақ, тохтимақ, түгимәк: нахша айағлашқанда қурбан қилич йәнә һекайисиниң давамини сөзләшкә башлиди.

«Айағлаштурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

«Айағлаштурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

«Айағлашмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: доктор чайдин бир йутум отлап, хели аварә болуп тәййарлиған қорсиқидики гепини айағлаштурди.

Рәвиш. Айағ билән:-қараң, ғазлар икки айағлап қечиватиду, сиз немишқа йалған гәп қилисиз?-Дәпту падишаһ әпәндимгә.

Хаман тепиватқан улағ йаки тракторниң айиғиға зираәт өнчилирини йейип қоймақ.