Исим [русчә«грекчә] һава, шамал һәрикитиниң тезликини өлчәйдиған әсваб.

Исим [ана+баш+и] «йезиқ тили» ①аилә башлиқи йаки бирәр җамаәткә баш болған, уни башқуруп турған һөрмәтлик айал. ②Балилар ойунида икки тәрәп қатнашчилиридин һәрбириниң башлиқи; башламчиси.

Сүпәт [әрәбчә] бозәк; йаваш: анийни тапсам, шиллисигә минип чапсам (мақал).

Исим [русчә«әрәбчә] «химийә» органик бирикмә. У йағлиқ, зәһәрлик суйуқлуқ болуп, бойақ вә дора йасаш үчүн ишлитилиду. У йәнә «фениламин» дәпму атилиду.

Сүпәт ①аниси бар, аниси һайат: атилиқлар атам десә қуйулди йашим. Анилиқлар анам десә, егилди башим. ②Аниға хас, аниға алақидар: анилиқ муһәббәт. Анилиқ меһир. ③«Ботаника» ана тәрәп билән қандашлиқ вә уруқдашлиқ мунасивити бар болған: анилиқ түп. Анилиқ тән. Анилиқ гүл.

Рәвиш. Аниларға охшаш; аниларға хас, аниларда болидиған: аниларчә ғәмхорлуқ. Аниларчә көйүнмәк.

Исим. Аниси йаки аниси қатарлиқ айалларға йеқинчилиқ қилип уларни һөрмәтләп ейтидиған мураҗиәт шәкли:-аһ, -дәпту пәризат, -йаман қилдила аника, мениң маймун сүрәтлик ниқабимниң ис-түтәклири ата-анамниң димиқиға йетип барған һаман, улар мени издәп келиду.

Тәләйсиз, иши оңға тартмиған, шор пешанә:-анисиниң әмчикини қаттиқ чишлигәнләр бу ишни қилиду, силәр әтә-өгүн билип қалисиләр, -деди у.

Қаттиқ әдибини бәрмәк:-бу хунпәрниң анисини көзигә көрситиш керәк, -деди әмәт алиқинини алиқиниға уруп.

Тола гәп қилидиған, көп сөзләйдиған, валақтәккүр.

Қипйалиңач: униң җәсити анидин туғма һаләттә туратти.

Исим. Анисиға йаки йашанған айалларға йеқинчилиқ қилип йаки униңға әркиләп дейилидиған мураҗиәт сөзи: аниҗан, арзуйуңдики заман болди.