Имлиқ сөз. Диалект сөз. Вийәй.

Исим [русчә«франсузчә»] тегишлик мәлумат елиш вә топлаш үчүн бәлгиләнгән сорақ характерлик җәдвәл, варақ: анкит толдурмақ.

Исим [русчә«франсузчә»] бир пүтүн бәдиий коллектип болуп ойун көрситидиған артислар коллектипи: нахша-уссул ансамбили.

Алмаш ①шәрт-беқинди җүмлиләрдә бағлиғучилиқ вәзиписидә келип, шу чағда, шу вақиттила дегән мәниләрни ипадиләйду: әгәр у, шу чекингиничә козупқа берип тақалса, андин мән униң йақисидин тутувелип козупниң йан йағичиға келиштүрүп үстүрүшни ойлиғанидим. ②Униңдин кейин, шу вақиттин кейин; улапла: аввал ишлә, андин ойна (мақал). ③Ундин, ундинму, униңдин, униңдинму: әл аман, дәрдиң йаман, көйдүрүшүң андин йаман.

Ундақчи-мундақчи: хасийәт мени андақчи-мундақчи дәп тәтүр тонуштурупту.

Алмаш. Ундақчи.

①Һәр хил, һәр қисма, андақ вә мундақ: турмушта кишиләр оттурисида андақ-мундақ гәпләр, ишлар өтүлүп туриду. ②Аддий, адәттики:-хевирҗан андақ-мундақ адәмниң оғли әмәс, гәп-сөз, муамилидә диққәт қил, -деди у илһамға һомийип.

Алмаш. Ундақ.

Анда-санда: йатақтикиләр шерин уйқуда, анда-мунда хорәк авази аңлинип туриду.

Рәвиш ①бәзи-бәзидә, бирә-бирә, гаһ-гаһ: шәһәр сепилиниң төт дәрвазиси үстидики қаравул потәйлиригә киривалған дүшмән әскәрлири анда-санда оқ чиқирип қойатти. ②У йәр, бу йәрдә, унда-мунда: униң чеки чачлириға анда-санда ақ санҗилған, көзлириниң җийәклиригә инчикә сизиқлар тартилғаниди.

Рәвиш ①у йәрдә, бу йәрдә, шу йәрдә: ханиманим анда қалди, гүл чеһрим бәндә болди, қарақчилар қолида қалди, киши өз йариға охшарму. ②У йәргә, бу йәргә, шу йәргә: йүрүң анда барайли, дәрйа бойи бойлайли. Белиқларға әрз ейтип, биз худаға йиғлайли.

Аз миқдарда, аз-тола, бәзи-бәзи, анда-санда: мән дадамниң арқисида йүрүп анчә-мунчә қара хәт тонуп қалғанидим.