Исим [русчә«латинчә] «тебабәт» ичигә окул дориси селинип ағзи һим етилгән нәйчисиман кичик шешә.

Исим [русчә«латинчә»] «физика» тоғра долқундики долқун чоққисидин йаки долқун азгилидин абсесса оқиғичә болған арилиқ.

Исим [русчә«латинчә»] «тебабәт» қатнап давалинидиған йаки өйдә йетип давалинидиған бимарларни медитсина йардими билән давалайдиған шипахана: шәһәр амбулатурийиси. Завут амбулаторийиси. Амбулатурийә врачи.

Сүпәт. Амбулаторийә тәсис қилинған, амбулаторийиси бар, амбулаторийигә игә болған.

Исим [парсчә] металларни қисиш, суғуруш, сундуруш, егиш вә аҗритиш қатарлиқ ишлар үчүн ишлитилидиған қисқуч әсваб: ағриған чишниң дориси амбур (мақал).

①Сүпәт. Амбалға хас, амбалға тәәллуқ болған: у инқилаб мәзгилидә амбаллиқ тамғисини ташлап, өзигә гирим қилип, мәркәзгә қечип келивалғаниди. ②Исим. Амбалға хас, миҗәз амбалларға хас иш, һәрикәт; һөкүмранлиқ: у ериниң қилғинини аз дәп һә дегәндә амбаллиқ қилғили турди.

Исим. Тарихи сөз. ①Чиң сулалисиниң шинҗаң вә ички моңғулларда турғузған иш беҗиргүчи вәзирлири. ②Наһийиниң башлиқи, һаким: у өзидин бурунқи амбалларға охшаш кәйнигә муһапизәтчи селип һәшәм көрситип йүрмәйтти. ③Көчмә мәнидики сөз. Әмәлдар, мәнсәпдар: амбалниң етини суғар, пулини ал (мақал).

Сүпәт. Амбар қилишқа баб келидиған, амбарлиқ йәр.

Пеил. Амбарға селинидиған нәрсиләрни амбарға әкирип, түрләр бойичә орунлаштурмақ, қачилимақ: улар сех-сехларға хам материйал тошувататти йаки йеңи мәһсулатларни амбарлаштурмақта иди.

Исим. Амбар башқуруш иши, амбар ишлири кәспи.

Исим. Амбар башқурғучи хадим.

Исим [парсчә] җиқ нәрсини сақлиғили болидиған қурулуш; өй, хана: ашлиқ амбири. Су амбири.