Қоли очуқ: қир вә өстәң бойида шахлап зараңза охшиған, йәр дегән адил сехий, кәң, алиқини очуқ икән.

Алий тәбиқигә мәнсуп йаки мәнсәпкә игә кишиләр вә уларниң намини улуғлап ейтилидиған мураҗиәт формиси: у «пат арида өзүм берип вәзир алийлири билән көрүшимән» деди.

①Һәммиси саңа һесаб, һәммиси саңа қалсун. ②Қара буни, бәлли.

Немә чарә бар, қандақ илаҗ қилғили болсун, илаҗ йоқ:-амал қанчә, һәрбий болғандин кейин, қомандиға бойсунуш керәк-тә, -деди йигит мулайимғина.

Сүпәт. Амбар қилишқа баб келидиған, амбарлиқ йәр.

Исим [әрәбчә] ①бирәр иҗтимаий гуруһниң зор көпчилики; омум, көпчилик, хәлқ: деһқанлар аммиси. Ишчилар аммиси. Зийалийлар аммиси. ＊Амма һәқиқий қәһриман. ②Компартийигә, йашлар иттипақиға әза болмиған йаки рәһбәрлик хизмитини өтимигән кишиләр: йуқириға икки вәкил сайлап бәрдуқ, бири партийә әзалиридин, бири аммидин болди.

Исим [әрәбчә] көпчилик вә шәхс, һәммә киши, халайиқ: нечүн қәшқәр вә йәкәндә амихас, униңға бу қәдәр бағлапту ихлас?

Сүпәт [русчә] өсүмлүк йаки һайванат дунйасиға мәнсуп болмиған: анорганик маддилар. Анорганик химийә.

Исим [анар+гүл] <بوتانىكا> ①Шәкли анар дәрихигә охшайдиған, мевә бәрмәйдиған бир хил мәнзирә өсүмлүки. У адәттә тәштәкләрдә өстүрүлиду. ②Айалларниң исми.

Сүпәт. Антологийигә игә, антологийигә аит: антологийилик әсәрләр.

Алмаш. Ундақ.

Исим [русчә<ئەرەبچە] <خىمىيە> Органик бирикмә. У йағлиқ, зәһәрлик суйуқлуқ болуп, бойақ вә дора йасаш үчүн ишлитилиду. У йәнә «фениламин» дәпму атилиду.