Исим [русчә«грекчә] әсәрләр топлими.

①Һәр хил, һәр қисма, андақ вә мундақ: турмушта кишиләр оттурисида андақ-мундақ гәпләр, ишлар өтүлүп туриду. ②Аддий, адәттики:-хевирҗан андақ-мундақ адәмниң оғли әмәс, гәп-сөз, муамилидә диққәт қил, -деди у илһамға һомийип.

Сүпәт [әрәбчә] бозәк; йаваш: анийни тапсам, шиллисигә минип чапсам (мақал).

Рәвиш. Айағ билән:-қараң, ғазлар икки айағлап қечиватиду, сиз немишқа йалған гәп қилисиз?-Дәпту падишаһ әпәндимгә.

Исим [ай+палта] тиғи ай шәклидә қайрилип соқулған палта: әзиз айпалтисини белигә қистуруп чаққанлиқ билән дәрәхкә йамашти.

Исим [русчә] айропиланниң туруши, учуши вә қонуши үчүн керәклик болған шараитқа игә кәң мәйдан.

Исим [айри+баш] башмубаш тегишиш, алмаштуруш.

Ай вә йиллар бойи, узақ бирмәзгил: у сиртларда тиҗарәт билән мәшғул болуп, айлап-йиллап кәлмәй йүрди.

Һәрбир айда: оғли һайат вақтида ишчи болуп ишлигән идариси шәриханни аймуай қутқузуш пулидин бәһримән қилип турди.

«Айһайлимай» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Пеил. Чүшәнмәк, билмәк, сәзмәк, һес қилмақ: ана қизидин:-бирәр нәрсини аңқиралидиңму?-Дәп сориди.

①Кесәл кишиниң ағриқ азабидин иңриған налиси, аһ вә уһ. ②Ечинишлиқ налә зар, қайғу-һәсрәт туйғуси, аһ вә уһ.