Пеил. Хийалиға кәлгәнни дәйдиған болуп қалмақ; әс-һошини йоқатмақ:-алҗип қалдиңму, савут?-Дедим мән ғәзәплинип. -Немә дәватисән, һәй, әбләх?!

Йалған ейтилған сөзһәрикәт, тузақ: алдам халтиға чүшмәк.

Биһөрмәтлик қилмақ: алдилиридин тоғра өтүп қойған болсам кәчүргәйла.

Рәвиш. Иштин бурун, дәсләптила, алдини елип: әхәт муәллим алдинала тәййарлап қойған соалини доскиға йезишқа киришти.

Пеил. Мәмнунийәт билән һөрмәт билдүрмәк, алқиш сөзлири билән тәбриклимәк; тәбрикләп, қарши елип чавак чалмақ: шаир өзиниң җәңгивар шеирини оқуп болғандин кейин, өз орнида олтурди. Көпчилик қизғин чавак челип алқишлиди.

Сүпәт. Хели вақит бурунқи, хели вақит илгирики: у аллиқачанқи ишлар иди.

«Алмаштурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: имтиһан елиш вақтида һәрқайси синипларниң оқутқучилири өзара алмаштурулуп, имтиһанға рийасәтчилик қилдурулди.

Сүпәт. Чоң, егиз, көркәм: алип тағлар.

Исим [ала+қарақ] том туйақ малларда болидиған санҗиқ кесилиниң бир хил ипадиси. Мал алиқарақ болғанда көзиниң қариқи тартишиду.

Йүклимә [аләм+һадис] мубада, еһтимал; уштумтут, күтмигәндә, күтүлмигәндә: матор башқурғанда алимадис хәтәр чиқип қелиштин һошйар болуш лазим.

Исим. Зорлуқ билән тапшурушқа бәлгиләнгән, маддий нәрсә йаки һәқсиз ишләп беридиған мәҗбурий әмгәк: улар һәр күни йезиларға алван салатти.

Сүпәт. Аләмгә аталған, аләмгә беғишланған: у аләмлик. Икки аләмлик.