«Ахирлаштурмақ«пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Исим [парсчә] ①<دىن> Ислам динидики уқумушлуқ киши, диний зийалий, молла: ваңниң әтрапида йәттә-сәккиздәк ахун қоллирида қуран тутуп туратти. ②Әрләр исминиң кәйнигә қошулуп ейтилидиған һөрмәт сөзи: мөминахун. Җаппарахун.

Исим. Достанә мунасивәт, достлуқ, ағийнилиқ.

Исим [әрәбчә] өзара чиқишалмаслиқ йаки қариму қаршилиқ, дүшмәнлик мунасивәт; гинә, хусумәт, өчмәнлик: адавәт тутмақ. Адавәт сақлимақ.＊Мән шәхсий адавәт билән задила һесаблашмаймән.

Исим. Аддий һаләт, аддий болуш: муәллим тейизлиқтин чоңқурлуққа, аддийлиқтин мурәккәпликкә өтүштин ибарәт дәрс өтүш усули билән дәрс өтти.

Исим. Адвукатларниң дәвалашқучи, әйибләнгүчи йаки адәттики шәхсләргә һәмкарлишип уларниң қануний ишлирини бир тәрәп қилишқа йардәмлишиши: наһийә базиридики йүсүп дегән киши адвукатлиққа тәклип қилинди.

Сүпәт. Адәм йашимайдиған, инсан бармиған, адәмзаттин халий: адәмзатсиз чөл.

Тақабил турмақ, сақлап қалмақ; қоғдимақ, муһапизәт қилмақ:-униң меңишлириға кечә-күндүз йаки иссиқ-соғуқ ара туралмайду,-деди аблиз. *-Шунчивала адәмниң җениға ара турған мушу бала әмәсму?!-Деди у көпчиликкә қарап.

Сүпәт [ арам+хуш] раһәт, һузур беғишлайдиған, хуш вақит қилидиған: җанан җамида әй сақий, арамхуш мәйни бәргәйсиз, йаранлар бирлә сазәндә мәйин ичмәк хумарим бар.

«Артмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

①Рәвиш. Бәлгилик миқдардин, сандин ошуқ; зийадә, көп: артуқ ухлисаң ач қалисән (мақал).＊25 Сани бәштин бәш һәссә артуқ. ②Сүпәт. Еһтийаҗидин, нормидин ашқан, ошуқ: йениңда артуқ пулуң болса бәш кой берип турамсән? ③Йахши, әвзәл, әла дегән селиштуруш мәнисидә келиду: қиздин артуқ җуван бар, аттин артуқ ғунан бар (мақал). ④Сүпәт. Күчлүк, зор, үстүн: қиличниң күчидин қәләмниң күчи артуқ (мақал).

Исим. Мәхсус архипларни турғузуш, сақлаш вә уни башқуруш җәһәттики илмий усулларни тәтқиқ қилидиған, бу һәқтики түрлүк нәзәрийиви вә әмәлий мәсилиләргә җаваб беридиған илим саһәси.