Исим [парсчә] гиләмчилик кәспидә өрүшкә сүркәш үчүн тәййарланған суйуқ умач, шилим.

Аһ-пәрйад.

Сүпәт [парсчә] ①бирәр җайда тиним тапалмиған; сәрсан-сәргәрдан: бақсаң мениңдәк диваниләргә, исйан чөлидә авариләргә. ②Бирәр иш-һәрикәт билән бәнд, мәшғул: һазир һәр адәм өз иши билән аварә. ③Амалсиз, бичарә; қийналмиған: вә йа дачән дәрдидин аваримусән ? Йаки оғри, булаңчи қарақчиму сән. ④Аҗиз, оруқ, җүдәңгү: аварә қой. Аварә ат.

①Бәзи дөләтләрдики икки хил палата түзүмигә игә парламетниң төвән палатасиниң йәнә бир хил атилиши. ②Бир палаталиқ түзүм йолға қойулған дөләтләрдики парламентниң нами.

Исим. Диалект сөз. Қери бовай, чал.

Исим <ирқ> мушу нам билән аталған милләт вә шу милләткә мәнсуп киши. Улар абхазийәниң асасий аһалисини тәшкил қилиду: абхаз хәлқи. Көплүк шәкли: абхазлар.

Сүпәт [русчә] пикир қилиш арқилиқ тәсәввур қилинған, конкрет тәҗрибидин өткүзүлмигән; ениқ болмиған, мәвһум: абстракт уқум. Абстракт тәбир. Абстракт тәпәккур.

Исим [парсчә, әрәбчә] <йезиқ тили> ①диний ривайәтләрдә ейтилған җәннәттики кәвсәр булиқиниң сүйи. ②Көчмә. Шипалиқ су: ана оғлиниң бешини йөләп, ағзиға абикәвсәр темитип һошиға кәлтүрүпту.

«Аптапсинмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси:-укаңни бирдәм аптапсиндуруп киргин,-деди ана бала тутуп турған қизиға қарап.

Исим [русчә«грекчә+латинчә] «машинисазлиқ» двигател орнитилған, адәм вә йүк тошуйдиған, төт вә униңдин артуқ чақлиқ транспорт васитиси.

Исим [парсчә] бирәр ишниң көңүлдикидәк болғанлиқи, беҗирилгәнлики үчүн рази, мәмнун, қайил болғанлиқини ипадиләйдиған алқиш сөзи: апирин ейтмақ. Апирин оқумақ.＊Сизниң кәң қорсақлиқиңизға апирин! Хош, әмди қандақ қилмақчимиз?

Исим. Ваңниң оғуллирини тәрбийилигүчи әр киши.